BLAUBLUES FESTIVAL, ZATERDAG 09 NOVEMBER 2019 – HARINGE

BLAUBLUES, één van de beste en weinige bluesfestivals in dit land dat de Blues nog hoog in hun vaandel draagt. Dit jaar (09-11-19) aan zijn TWINTIGSTE feesteditie toe in en om zaal “DE LEVAARD” te Haringe.

Blaublues biedt zijn publiek ook overnachting aan, zie BLUES & BED SERVICE. Buiten zaal De Levaard is er ruime parkeergelegenheid en ruimte om te kamperen. “De Levaard” wordt voor de gelegenheid omgebouwd tot een grote bluesbar voorzien van allerlei standen o.a. CD’s, bluesmagazine, eetstandjes, … en uiteraard heel veel sfeer!!!

lineupbanner-5-2000x754


Nick Moss feat Dennis Gruenling

moss-3-1600x800

 

NICK MOSS, geboren ’69 in Chicago, met zijn 1m88 droomde hij van een carrière in de sport. Toen nierchirurgie zijn atletische verwachtingen buitenspel zette, ging hij 100% voor de muziek en dook de blues in. Nick Moss loopt sindsdien voorop in de hedendaagse Chicago blues scene. Deze ‘grote meneer’ is in zijn ruim dertigjarige loopbaan begeleider geweest van o.m. “Buddy Scott”, “Jimmy Dawkins”, “Jimmy Rogers”, en maakte deel uit van de “Legendary Blues Band”. Door “Willie ‘Big Eyes’ Smith” ruilde hij de bass in voor gitaar. In ’97 vormde hij zijn eigen band. Hij heeft de hele wereld rondgetoerd en tot nu twaalf eigen albums uitgebracht op zijn eigen “Blue Bella Label”. Doorheen zijn albums kenmerkt Nick zich als een uitstekend singer-songwriter, gitarist en producer. Zijn albums variëren van traditionele Chicago-, Texas-, jump- blues tot experimentele bluesrock. Nick Moss is een begenadigd gitarist en het is niet voor niets dat iemand als “Ronnie Earl” hem tot een van zijn favoriete gitaristen rekent. Met zijn strakke band neemt hij je met zijn gespierde elektrische energie, norse en soulvolle zang meteen bij de strot. Nick Moss & Band wonnen diverse prijzen, de teller van “Blues Music Awards” nominaties staat ondertussen op 25, en kende wisselende bezettingen. Dat wisselen gebeurde zeer recent weer, en hoe!

Mondharmonica virtuoos:
DENNIS GRUENLING, geboren ’73 in New Jersey, werd toegevoegd aan de “Nick Moss Band”. Gruenling’s passie voor de mondharmonica is zijn levensproject geworden. Dennis is een autodidactische speler. Als tiener werd Gruenling omver geblazen bij het aanhoren van het Alligator album “Harp Attack” uit ’90, met daarop “Junior Wells”, “Carey Bell”, “James Cotton” en “Billy Branch”. Hij stopte in zijn late tienerjaren met school en trok met zijn muze in ’93 naar New Orleans. Daar sloot hij zich af van de buitenwereld om de juiste techniek onder de knie te krijgen en luisterde acht maanden alleen maar naar albums van mondharmonica artiesten waaronder “John Hammond”, “William Clarke”, “Rod Piazza”, “Kim Wilson”, “Rick Estrin”, “Steve Guyger” . Terug in New Jersey mocht hij tourende groepen begeleiden ondermeer “Snooky Pryor”, “Homesick James”, “Pinetop Perkins”, “John Mayall”, “Southside Johnny”, “Mick Taylor”, “Jimmy Dawkins”, “Rod Piazza”, “Mark Hummel”, … . In ’98 vormde hij zijn eerste band “Jump Time”, na drie albums splitte deze in ’20. Acht jaar later herenigd Dennis “Jump Time” voor een opname ter ere van “Little Walter”. Onder de titel “I Just Keep Lovin ‘Him”, met de medewerking van “Steve Guyger”, “Kim Wilson”, “Rick Estrin” en “Rusty Zinn”. In de jaren daarna bracht hij solo nog 6 albums uit, herstelde en verbouwde vintage microfoons, had 15 jaar een blues-radio-show op WFDU-FM in N.Y., gaf mondharmonica workshops de wereld rond en is een veel gevraagde studio muzikant. Vanaf het moment dat Dennis het podium betreedt, weet je dat je iets speciaals in petto hebt, niet door zijn looks die hem van de massa onderscheidt, maar om de stijlvolle en hypnotiserende manier waarop hij je verleidt met zijn vaardigheden op de Mississippi saxofoon. Gruenlings vetgekleurde harpwerk, soulvolle zang en ongetemde energie zijn een perfecte aanvulling voor Moss huiveringwekkende gitaarspel en indrukwekkende zang. Hoewel Moss en Gruenling vaak muzikaal improviseerden en elkaar al meer dan 20 jaar kennen, kwam het pas in ’16 tot een fulltime samenwerking. Wat resulteerde in een contract bij “Alligator Records” waarop ze vorig jaar het album “The High Cost of Low Living” uitbrachten. Met dit album grijpt de Nick Moss Band terug naar de traditionele Chicago en jump blues verpakt in een hedendaags jasje met heel veel respect voor de traditie. Twee blues virtuozen Nick Moss & Dennis Gruenling met een ijzersterke begeleidingsband er achter… Dat kan niets anders beloven dan vuurwerk. Als afsluiter van de twintigste uitgave van het Blaublues Festival Haringe ga je dit echt niet willen missen!!!


SUE FOLEY

foley-1600x800

 

Sue Foley, geboren ’68 in Ottowa, Ontario. Ze groeide op in een arbeidersgezin luisterde er niet alleen naar haar vader die Ierse volksliederen zong en speelde, maar ook naar ” The Rolling Stones”. Ze raakte geïnteresseerd in de blues door naar de originele nummers te zoeken die The Stones coverden. “Memphis Minnie” werd haar grootste voorbeeld. Foley speelde haar eerste optreden toen ze zestien was. Na de middelbare school verhuisde ze naar Vancouver, waar ze “The Sue Foley Band” oprichtte en door Canada begon te touren. Op haar twintigste stuurde ze een demo op naar “Antone’s Record Label” die haar prompt uitnodigden naar Austin Texas om een platencontract te tekenen bij Antone’s. Haar eerste release ‘Young Girl Blues’ verscheen in ’92. Met haar kenmerkende roze Paisley Fender Telecaster blikte Sue Foley nog veertien album’s in en is ze regelmatig op tournee. Met haar album ‘Love Coming Down’ won ze in ’01 een Juno Award. Over haar hele carrière verzamelde Sue tot nu zeventien “Maple Blues Awards” en drie “Trophees De Blues De France”. Ze kreeg ook verscheidene nominaties op de “International Blues Awards” in Memphis.

Onder de werktitel “Guitar Woman” maakte Foley over vrouwelijke (blues)gitaristen een documentaire, schreef er een boek over en stelde een compilatie album “Blues Guitar Women” samen. Toch was het de laatste jaren wat stilletjes rond Sue Foley. Haar laatste album ‘Beyond The Crossroads’, in samenwerking met “Peter Karp” dateert van ’12. Het duurde tot ’16  toen ze samen met een aantal oude rotten in het vak “The Jungle Show” uit de grond stampte bestaande uit “Billy Gibbons”, “Jimmy Vaughan”, “Mike Flanigin”,  “Chris Layton” en als enige vrouw “Sue Foley”. “The Jungle Show” was één van de hottest shows in Austin in ’16. Met deze heren dook ze in ’17 de studio in voor de opname van haar recentste album ‘The Ice Queen’. Met dit album zit Sue Foley weer stevig in het zadel en heeft ze haar positie in de hoogste bluesrock regionen weer ingenomen. ‘I am determined to become the female “Clarence ‘Gatemouth’ Brown”. I wanna be seventy-five, a wicked guitar player, and ornery as hell’. beweert ze zelf. ‘The Ice Queen’ Sue Foley staat voor warme soulvolle blues en moddervette shuffles. Met haar krolse stem en splijtende gitaarriffs als voornaamste wapens zal Sue Foley het publiek op het Blaublues Festival moeiteloos inpakken.


JONN ‘DEL TORO’ RICHARDSON

toro-1600x800

 

Zoals zijn naam al doet vermoeden speelt deze JONN ‘DEL TORO’ RICHARDSON alias ‘The Texas Bull’, geboren in Houston Texas ’70, met Mexicaanse roots als een volwaardige matador. Zijn grootouders speelden met hun broers en zussen in een rondtrekkende mariachi groep. En zijn nonkels hielden ervan om op familiefeestjes te musiceren. Toch duurde het tot zijn twintigste om zelf de gitaar ter hand te nemen. Hij absorbeerde de muziek die hij thuis te horen kreeg country, Motown, rhythm & blues, klassieke rock, tex-mex. ‘The Texas Bull’ beleefde zijn eerste podium ervaringen in latin-rock formaties en cover bands. Toen de blues hem kwam aangewaaid vanuit de tuin van de buren voelde dat als thuiskomen. Jonn werd na het beluisteren van “Albert King’s” album ‘Blues At Sunrise’ een ware blues adept. In ’01 ging hij scheep met ‘Blue Mercy’, de band van “Diunna Greenleaf”, en dat hij niet zonder talent was bewees zijn ‘Albert King Award’ als ‘Most Promising Guitarist’ van de ‘International Blues Challenge’ in ’05.

Die onderscheiding bracht hem in ’07 bij “Pinetop Perkins” waarmee hij samen met “Robert Lockwood”, “Henry Townsend” and “Honeyboy Edwards” het met een Grammy bekroonde ‘The Last Of The Mississippi Delta Blues Men’ opnam. Later werkte Jonn nog samen met “Otis Taylor” in ’09 aan de soundtrack voor de film ‘Public Enemy’ en na een intermezzo bij “Rich DelGrosso” waarmee hij in ’11 het album ‘Time Slips On By’ inblikte dook hij in ’13 samen met “Sean Carney” de studio in voor de opname van het album ‘Wild Ride’. Noem het allemaal maar de springplank naar een eigen solocarrière. En die heeft hij in ’15 definitief op gang getrapt met zijn zelf geschreven album ‘Tengo Blues’. Met dat album won hij in ’17 een B.M.A van de ‘Blues Foundation’ voor ‘Best New Artist Debut’. In de loop van dit jaar mogen we zijn tweede album verwachten. Jonn ‘Del Toro’ Richardson ‘The Texas Bull’, een breed figuur met exotische trekjes, maakt zijn voorkomen waar: pikante Texas blues, een vleugje Latino omlijst met krachtige zang. Gewapend met gitaar en bovenstaande ingrediënten zal ‘The Texas Bull’ de twintigste uitgave van Blaublues voorzien van opzwepende climaxen.


KAT RIGGINS

bootskat-300x300

 

De twintigste editie van Blaublues Haringe openen we met een traktatie op een cocktail van old school blues, soul, funk, fijn afgekruid met een rauwzoete stem van deze ‘babydoll of the blues’:
KAT RIGGINS, geboren ’80 als Katriva Tabitha Riggins in Miami Florida, groeit op in een gezin waar muziek alomtegenwoordig was. Genres als gospel, country, blues en rock vormden haar brede liefde voor muziek. Het meest voelde ze zich aangetrokken tot de gruizige stemmen van o.a “Bessie Smith”, “Tina Turner”, “Denise LaSalle”, “Etta James”, “Ray Charles”, “Koko Taylor”, “Janis Joplin” … Al op jonge leeftijd zong ze op familie feesten en als gospelzangeres in haar kerkgemeenschap. Voor een job als barvrouw belandde ze op haar drieëntwintigste in een jazz en blues club in Florida. Daar mocht ze haar eerste betaalde optredens geven met het zingen van blues en jazz standaards onder begeleiding van een pianist. Kenmerkend is de wijze waarop ze haar rauwe emotie in iedere noot kan leggen. Sindsdien loopt het allemaal van een muzikale leien dakje voor haar. Ze toerde veelvuldig door de V.S. en de Aziatische landen. Tot voor enkele jaren was Riggins hier nog volledig onbekend, in ’15 kwam daar snel verandering in met een eerste Europese tournee. Inmiddels heeft ze ook hier een vaste plaats verworven in het bluescircuit. Tijdens haar tournee door Zuid-Korea in ’08 nam ze haar eerste EP ‘Seoul Music’ in eigen beheer op.

In ’14 kwam het blues-fusion album ‘Lily Rose’ uit. Het album ‘Blues Revival’ uit ’16 heeft ze genoemd naar haar begeleidingsband. Ze noemt zich samen met haar groep “The Blues Revival” met de bedoeling de blues levend te houden, niet om die te heruitvinden maar om de mainstream warm te maken voor blues en de media aan te porren om meer blues aan bod te laten komen in hun programma’s. Haar nieuwste album ’18 ‘In The Boys Club’ wijdt ze aan de geringe aanwezigheid van vrouwen in de mannenwereld, die de blues-scene soms lijkt te zijn. Alle songs van dat album werden bij elkaar geschreven door Riggins. Kat Riggins weet hoe het publiek aan zich te binden, en ze mee te nemen op haar blues pad. “If I can move someone to feel what I feel when I sing a song, then it’s all worth it ”. Als Kat Riggins een podium in bezit neemt verovert ze alle harten van het publiek. Voor wie haar al in het hart heeft gesloten zal de liefde voor deze energieke blues zangeres nóg sterker worden, voor wie haar nog moet ontdekken zal de verliefdheid met deze bijzondere Kate Riggins snel volgen.


DC SNAKEBUSTER

ressnakebuster-300x300

 

Multi-instrumentalist DC SNAKEBUSTER komt ons, op deze jubileumeditie van Blaublues, trakteren met jukebox blues hits aangekleed in eigen begeesterde versies. Met zwoele delta blues, swingende rock, ruige roots, en pompende boogies zal DC Snakebuster 3x onze front porch tent moeiteloos omvormen tot een stomende danstent. DC Snakebuster bespeelt met het grootste gemak tegelijk gitaar, drum, mondharmonica en daarbij zingt hij met een gruizige timbre. DC Snakebuster is de one-man- band van Frank Declercq afkomstig uit de Delta van het Vlaams Brabantse Tildonk, nabij Wespelaar het blues dorp bij uitstek waar ieder jaar in augustus het gratis festival “Swing Wespelaar” plaatsvind. Op zijn elfde dook DC de muziekschool in om er viool te studeren. Drie jaar later mocht hij op de lokale radio een eigen show presenteren en leerde hij drummen. Samen met vrienden amuseerde hij zich in enkele hard-rock groepen. Na verloop van tijd wilde hij muzikaal een stap verder gaan door alles zelf te spelen. Frank hield het niet bij één instrument, in zijn vrije tijd experimenteerde hij met veel dingen, al snel kreeg DC de meest uiteenlopende instrumenten onder de knie.

Een paar jaar geleden ontdekte hij de cigarbox gitaar en besloot als one man band de straat op te gaan. Daar werd DC Snakebuster snel ontdekt door het publiek. Gevolgd door optredens op verschillende evenementen en festivals in België, Nederland, Frankrijk en stond vorig jaar geprogrammeerd als internationale act op het ‘Smokin’ Guitars Cigarboxguitar’ Festival in het Duitse Pleutersbach. Om met een one-man band te beginnen moet je bijzonder hardnekkig en vooral veelzijdig zijn. Dat dit kan bewees DC Snakebuster ten voeten uit op zijn titelloos debuut album uit ’18. Naast de obligate blues covers van ondermeer ‘Willie Dixon’, ‘Jimmy Reed’, ‘Muddy Waters’, ‘Slim Harpo”, ‘Canned Heat’, … tapt DC ook uit vele andere muzikale vaten, en net dat maakt hem specialer dan de doorsnee on-man-band. Rock ’n roll van ‘Carl Perkins’, de Americana van ‘J.J. Cale’ of de Southern rock met ‘CCR’, het is hem allemaal gelijk. Zelfs voor new wave rock van ‘Brian Ferry’ of de synthpop van ‘Depeche Mode’ draait hij zijn hand niet om. DC Snakebuster’s hele lichaam leeft en ademt muziek, “wanneer hij begint te spelen, verdwijnt je slecht humeur en begin je spontaan te shaken en te zingen”, pumping Guitar Grooves, thumping foot drums, a hypnotic Voice, a Howling Harp, and boogie roots …” zo staat er in zijn credo. 3X zal DC Snakebuster u het vuur aan de schenen leggen in de front porch tent van Blaublues Haringe.


Zaal De Levaard · Feest – & Cultuurcentrum
Hoogstraat z/n, 8972 Haringe

More Info & Tickets: Blaublues Festival, Haringe

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.