BLUES PEER – 03 / 04 / 05 Juni 2022

Beste Buddy, Blues Peer fan,
 
We hebben nieuws, want we steken de straat over

Rondom de Deusterkapel gaan we op 3, 4 en 5 juni een super gezellig festivalterrein neerpoten in deze idyllische setting tussen de bomen.

Verwacht je aan twee podia met doorlopend topmuziek, een speciale bieren barn, een food wood met de lekkerste gerechten, en zoveel meer… 

Zorg ervoor dat je er zeker bij kan zijn en scoor snel je ticket.


  • Win een reischeque ter waarde van 1.500€ * (zie onderaan deze pagina hoe je een reis kan winnen naar de roots van de Blues in Mississippi! ) *

  • Voor de ultieme levensgenieters hebben we nog een extraatje in petto, want er zijn vanaf nu ook een beperkt aantal VIP-tickets beschikbaar

Exclusief en overdekt genieten vanop een gezellig aangekleed VIP-terras met uitzicht op het terrein.

Toegang tot het Resto waar je kan genieten van een heerlijk driegangenmenu aan slechts €40, inclusief een aperitief of drankje van het huis. Gezellig aangekleed terras met zitgelegenheid en foodtruck

Ruim en gevarieerd drankenaanbod aan democratische prijzen, geserveerd in glas.

Bediening aan tafel door onze catering medewerkers

Aparte VIP-ingang

Toegang tot VIP-area én festivalterrein

Gratis parking op wandelafstand van het terrein

€75 voor een dag (zaterdag of zondag)

€120 voor zaterdag én zondag

KOOP VIP-TICKETS


Vrijdag 03 Juni 2022

Op vrijdag is iedereen welkom voor het gratis volksfeest!

Willy presents: High Voltage

Op onze gratis vrijdag wordt onze eerste festivaldag afgesloten door Willy presents High Voltage, met niemand minder dan Stijn Meuris achter de draaitafel. Dat wordt dansen en sjansen tot in de vroege uurtjes

Tickets voor zaterdag en zondag….

https://bluespeer22.tickoweb.be/selection


The Bruceband

The Bruceband is een Tribute-orkest, dat de meester tot in de kleinste details weet te benaderen, zelfs op het vlak van de duur van de concerten. Die willen ook bij hen al eens een uur of drie duren en ze klinken zodanig werkelijkheidsgetrouw, dat je, met de ogen dicht, zou durven zweren dat je naar de echte Boss zit te luisteren. De band bestaat intussen bijna twintig jaar, speelde talloze concerten en mocht al meer dan eens meemaken dat Jake Clemons, de neef van Grote Beer Clarence, die hij na diens dood opvolgde bij de E-Street Band, gewoon kwam meespelen.

Veel dichter bij Bruce kun je niet komen. Dat belooft, temeer omdat de band ook altijd ruimte laat voor verzoeknummers. U kunt dus beter al eens uw Bruce-Spotifylijst uit het hoofd beginnen leren, zodat u mee kunt bepalen wat er op deze ongetwijfeld memorabele avond allemaal de revue passeert.

DeWolff

In Peer kennen we de wolf maar al te goed. Maar van DeWolff mag de naambekendheid hier wel nog ietwat opgevijzeld. Want op het schap met “al te goed bewaarde geheimen”, kunnen we deze Nederlands-Limburgse band terugvinden. De broertjes Pablo en Luka Van de Poel en hun maatje Robin Piso zijn intussen immers een dik dozijn jaren aan de slag: ze wonnen de Nederlandse Kunstbende al in 2008, ze stonden al in 2010 op Pinkpop en waren sindsdien in zowat heel bluesminnend Europa te zien en horen. Stilzitten is de jongelui niet gegeven, want sinds hun start, brachten ze al tien (!) platen uit.

Toen de tournee die gepland was ter ondersteuning van hun “Tascam Tapes”, door corona in het water viel, speelde de band in maart 2021 alle (toen nog) negen hun studioplaten integraal tijdens evenveel livestreamconcerten. Een recente parel ontsproot dan weer Live at Royal Theatre Carré samen met het gerenommeerde Metropole Orkest.

Kijk, dat is nu een voorbeeld van “liefde voor het vak” en “werklust”, zoals we het graag zien. De drie Wolffjes brengen dat ook telkens mee naar het podium en, te oordelen naar wat hun jongste, majestueuze “Wolff Pack” te bieden heeft, gaan we hiermee een heerlijk uurtje bluesrock tegemoet.

Ian Siegal

Blues Peer draagt mister Ian Siegal in het hart. En dat gevoel is wederzijds. Het lot van zowat iedereen, die hier ooit het podium betrad? Maar Ian Siegal is niet de eerste de beste. Een concert van deze rasmuzikant is altijd een belevenis en in de kwarteeuw dat hij van zijn muziek leeft, is hij werkelijk zowat overal geweest, vaak meer dan eens. Ian wordt immers steevast teruggevraagd vanwege zijn geweldige gitaarspel, zijn schuurpapieren stem, zijn grappige verhalen en vooral zijn songs. Ofwel schrijft hij die zelf, ofwel leent hij ze van iemand, omdat ze hun deugdelijkheid al lang bewezen hebben.

Deze Engelse gitarist en zanger viert dezer dagen zijn zilveren jubileum als rondreizend muzikant. Dat hij van veel markten thuis is, bewees hij onder andere door meer dan twee jaar lang te toeren met het Franse Orchestre National de Jazz en een programma rond de songs van Billie Holiday.

Vandaag presenteert hij zijn “B.L.U.E.S.”-project, waarin hij zich omringt met enkele van zijn geliefkoosde Nederlandse muzikanten. Dusty Ciggaar, Daryll Ciggaar, Micha Den Haring, Chris Rannenberg en Big Pete kennen deze heilige Peerse grond ook al heel goed en samen brengen ze hun kijk op de nalatenschap van Ian’s muzikale helden. “Fijnproeven” is het eerste woord dat dan bij ons opkomt. Long live the blues!


Zaterdag 04 Juni 2022

Op zaterdag 4 juni is er ook een afterparty, met Sanseveria Sound System.

10CC

Hoe kun je als muziekgroep beter je vijftigste jubileum vieren, dan met een uitgebreide tournee langs concertzalen en festivalpodia? De vraag stellen is ze beantwoorden, en dus staan de oudgedienden van 10cc ook op onze affiche.

Deze kanjers uit Manchester zorgden in de seventies voor menig oorwurm in de Lage Landen. Nadat ze hun groepsnaam omtoverden van The Hotlegs naar 10cc, lag de Benelux aan hun voeten. “Donna” haalde net niet de eerste plaats in onze charts, maar de band was wel gelanceerd. Een jaar later was er wel een nummer 1 voor “The Wall Street Shuffle”, iets wat nog eens een jaar later ei zo na overgedaan werd met “I’m Not In Love”. En de hele wereld glimlacht nu nog steeds bij “Dreadlock Holiday”, toch?

Samen met drummer Paul Burgess en gitarist Rick Fenn (die al bij de band spelen sinds midden 70ties), toetsenist Keith Hayman en bassist Iain Hornal, komt leadzanger Graham Gouldman in 2022 naar Peer voor een exclusieve show waarin de band naar eigen zeggen ‘alle hits en meer’ gaat vertolken. U zal dan vast begrijpen hoe het komt dat de band  in totaal ruim dertig miljoen platen verkochten. Een levende jukebox, noch min noch meer, u met graagte aangeboden door uw favoriete festival!

Cedric Burnside

Hij lijkt wel op Obelixiaanse wijze in een vat vol goeie muziek gevallen te zijn. Thuis over de vloer bij papa drummer Calvin Jackson passeerde het kruim van de Mississippi Delta blues van de late twintigste eeuw. Dan is het natuurlijk met de paplepel ingegeven.

Maar toch; je moet er voor werken. En dat deed Cedric Burnside ook, als een meer dan getalenteerde muzikant. Op zijn dertiende ging hij de hort op als drummer in de band van opa R.L. Burnside. Wat later begon hij gevraagd te worden door andere artiesten als Richard Johnston en ondertussen bekwaamde hij zich op de gitaar, terwijl hij beetje bij beetje uitgroeide tot hét gezicht van het Fat Possum-label. Van T-Model Ford tot Jessie Mae Hemphill, van Kenny Brown tot Jimmy Buffett: allemaal deden ze een beroep op de muzikale kracht van Cedric. Vorig jaar bracht hij de prachtplaat “I Be Trying” uit, waarop hij voor het eerst zichzelf helemaal in de etalage zette als zanger. De Grammy-nominaties voor 2022 volgden en wij kunnen hier dus met veel verlangen uitkijken naar een geweldig concert.

Cedric Burnside is “the real deal”, op Blues Peer 2022!

Robert Finley

De dingen kunnen soms op z’n zachtst gezegd raar lopen in een mensenleven. Neem nu Robert Finley: hij zit al van z’n elfde in de muziek, leerde gitaarspelen, werd vaste gitarist in de band van het Amerikaanse leger, maar werd stilaan blind en moest langs de straten gaan busken om niet om te komen van honger. De mensen van de Music Maker Relief Foundation kwamen hem op het spoor en hielpen hem aan optredens en uiteindelijk zelfs aan een eerste platencontract.

Eind 2016, in Robert’s 52ste levensjaar, kwam die plaat er. We leerden een bluesman kennen, die vanwege zijn stemgeluid en zijn verleden in de gospelmuziek ook bij de nieuwe lichting soulzangers geklasseerd werd. De titelsong van die plaat “Age don’t Mean a Thing”, was veelzeggend.

Toen niemand minder dan Dan Auerbach van The Black Keys op de proppen kwam met het voorstel om samen de soundtrack te maken voor de strip “Murder Ballads” was de trein voorgoed vertrokken: Robert ging met Auerbach mee op tournee, de CD “Goin’ Platinum” volgde al snel, en tussen het touren door, nam Robert ook nog deel aan “America’s Got Talent”, waar hij het tot de halve finale schopte. Livin’ the dream!

De ster van de soulman bleef maar rijzen en vorig jaar kwam er dan een nieuwe plaat, “Sharecropper’s Son”. Bij het horen van die plaat, dachten wij meteen: “die man hoort hier thuis”. Meer recht uit het hart dan dit, kan muziek onmogelijk komen: emotie en doorleefdheid bijeen opgeteld leiden tot geloofwaardigheid. Wees voorbereid, want een concert van Robert Finley kan een mens diep raken!

King Solomon Hicks

U begint het misschien in het snotje te hebben: ook het vernieuwde Blues Peer zit niet om een witte raaf verlegen. Een uitzonderlijke verschijning die de toekomst van de blues vertegenwoordigt. Met de hand op het hart kunnen we u beloven dat deze twintiger uit New York in die categorie zal plaatsnemen. King Solomon Hicks speelt al meer dan de helft van zijn nog jonge leven gitaar en heeft zich, door zijn talloze concerten in evenveel genres en clubs, de meest verrassende gitaarstijlen eigen gemaakt.

Hij mocht al mee op muziekcruises met Kiss en met Joe Bonamassa en speelde met iedereen van Tony Bennett tot George Thorogood, van William Bell tot John Nemeth en Blind Boy Paxton. Festivalgangers konden hem zien openen voor Jeff Beck en Ringo Starr en hij heeft intussen vier platen op zijn actief, waarop hij zijn diversiteit en zijn geweldige muzikale bagage tentoon spreidt.

Dat hij van de ene Award-ceremony in de andere terechtkomt mag dan ook nauwelijks verbazen. Kijk, als je goed genoeg bent om vijf jaar lang in B.B. King’s club te spelen, dan heb je allicht iets. Solomon heeft veel meer dan “iets”. Hij heeft het gewoon allemaal en hij wordt dan ook niet zomaar gezien als de fakkeldrager van de toekomstige generatie bluesmuzikanten. Onder geen enkel beding te missen!

Southern Avenue

Recht uit Memphis, Tennessee, dit uitzonderlijke gezelschap. Nog maar een handvol jaren samen aan de slag, maar nu al geweten dat Southern Avenue hoge toppen zal scheren. Een set aan getalenteerde jonge muzikanten, met prachtig diverse achtergronden, die samen de Southern soul legacy de 21e eeuw binnenbrengen. Op het lijf geschreven van het vernieuwde Blues Peer in 2022, dus!

In 2016 tekende de band hun eerste platencontract met het legendarische Stax Records. Album nummer 1 schoot ook meteen fenomenaal naar de de nummer 1 van ‘Top Blues Albums’ op iTunes. Nadat ook ‘Keep on’ in 2019 als ‘Top Blues Album’ werd bestempeld, volgde er zelfs een GRAMMY nominatie. En dan hebben we nog niet gesproken van de live belevenis die de groep neerzet; een must-see! We gaan duimen en vingers kunnen aflikken bij deze soulvolle, eclectische band. Heupen wiegen en genieten!

Ila

Uit de Peerse klei ontsproten, maar die intussen al lang ontgroeid. Ila is niet langer meer Ilayda Cicek solo, maar vormt met drummer Cas Kinnaer en gitarist Sam Smeets tegenwoordig een ijzersterk trio dat de hele muziekpers zo’n beetje achterover sloeg. Met de onlangs verschenen EP “Felt” en de single “Leave Me Dry” wandelden ze op hoge poten de radiowereld binnen. Of beter: lieten ze daarvan geen spaander heel.

Hierover kunnen we kort zijn: deze band staat aan de vooravond van de Grote Doorbraak.  Stevige, potige songs, gezongen door een dame die geen bloed, maar charisma in haar aderen heeft. Wie bij deze band onbewogen blijft, moeten we een dringend doktersbezoek aanraden!

The Sore Losers

Sta ons toe plaats te maken voor één van de strafste live rockbands die ons kleine landje rijk is. The Sore Losers, vier Limburgse jongeheren creëren sinds een dik dozijn jaren een heel bijzondere, eigen rocksound. Al meer dan vijf platen en talloze concerten lang veroorzaken ze veel meer dan een rimpeling in het muziekwereldje. Noem het punk, noem het hardrock of bluesrock, het etiket doet er weinig toe: de muziek van deze knapen slaat aan van hier tot in de USA. Wie valt niet voor de combinatie van hard en melodieus, waarin deze gasten simpelweg uitblinken?

Ze kennen hun klassiekers, durven leentjebuur te spelen bij Black Sabbath en Led Zepp, maar vooral zijn ze helemaal hun eigenste zelve. Er is niet één band in dit land, die een duidelijkere versie speelt van wat hedendaagse rock-’n-roll hoort te zijn. Pukkelpop en Werchter deden ze al, maar Peer ontbrak nog op hun lijstje. Bij deze dus goedgemaakt, en met veel plezier van onze kant. En nou goan we vège!

Guy Swinnen

Veertig jaar al, zolang staat Guy Swinnen aan het hoofd van The Scabs, waarmee hij méér dan één bladzijde van het geschiedenisboek van de Belpop heeft geschreven. Er is echter ook de andere kant, die van een doorgewinterde vertolker, die intussen geen moeite meer heeft om de 60 gepasseerd te zijn. Guy Swinnen is een zanger en vertolker geworden, die al even ontroerend als verrassend uit de hoek weet te komen, ook op TV.

Sinds bloedbroeder Willy Willy niet meer onder ons is, maar boven ons, is Guy Swinnen dé man bij uitstek om het verhaal van de “rock à la belge” te vertellen. De grootste hits en de mooiste songs. En u kan daar dus gewoon bij zijn….

The Boogie Beast

Stompende, smerige beats, hypnotiserende slide, huilende mondharmonica en lekker veel fuzz.

Zo kunnen we het beste samenvatten wat dit oer-Belgische kwartet (twee Walen, twee Vlamingen) muzikaal produceren.  Boogie Beasts vertolken hun liefde voor (hill country) blues op geheel eigenzinnige wijze en dat klinkt ongeveer als: The Black Keys die in de vroege uurtjes van een of ander illegaal feestje aan het jammen slaan met John Lee Hooker, of Morphine op een psychedelische trip met Little Walter, of RL Burnside tijdens een juke joint-gig begeleid door de vroege Stones.

Hun live reputatie bouwden ze de voorbije tien jaar op via talloze club-optredens en verschijningen op zowat elk festival dat er in onze contreien enigszins toe doet. Spelen, spelen, en nog eens spelen. Op de affiche van Blues Peer 2016 stonden ze al, terwijl ze ook de podia van Paradiso in Amsterdam en het Zwitserse Sierre bespeelden.

Daarnaast zijn ze ook al aan hun derde plaat toe, deels gemixt door de peetvader van de Detroitse garagerock Jim Diamond (The White Stripes, The Sonics). Die bevestigt alleen maar wat liefhebbers al even weten: Boogie Beasts zijn een feestje, waarover je in haast elk verslag kunt lezen dat ze de gedroomde festivalband zijn. Zoiets van eigen bodem konden we u toch niet ontzeggen, zeker? Welaan dan: wees opgewarmd en klaar, shake your boogie booty!

Stef Paglia Trio

Deze multigetalenteerde bluesmuzikant zakt in 2022 in verscheidene gedaanten naar Peer af. De belangrijkste reden voor zijn aanwezigheid op Blues Peer is eigenlijk zijn ongewone veelzijdigheid: Stef Paglia verkent werkelijk alle uithoeken van de blues; van de rockende soort tot de meest subtielse Chicagoblues. Covers en eigen werk wisselen elkaar af en Stef bewijst volgaarne waarom iemand als Kaz Hawkins hem mordicus mee wil op Europese tournee: hij speelt zo ongeveer alle blues losjesweg.

De grote toekomst die hem al even wordt toegedicht, is ondertussen vast begonnen.

Geniet van de groove van Stef Paglia Trio!


Zondag 05 Juni 2022

Danny Vera

Een jaar geleden was Danny Vera hier-o nog een nobele onbekende, maar zijn concert op de Peerse wei in de zomer van 2021 overtuigde iedereen die er bij was. Met open mond, zelfs.

Helemaal toevallig is dat niet: de Middelburger verkoopt in Nederland al een hele poos zowat elke zaal uit, waar nog maar zijn initialen op de affiche staan. Zoiets kun je alleen als je een pak heerlijk songmateriaal binnen handbereik hebt, en beschikt over een prima stel begeleiders die je Americana naar een bijzonder hoog niveau weten te tillen.

Ruim twintig jaar geleden won hij al de Grote Prijs van Nederland, even later stond hij op 1 in de Turkse hitlijsten, de voetbalgekke en muziekminnende Johan Derksen haalde Danny en zijn band in huis als vast orkest, en muzikanten van bij Chris Isaak en Elvis Presley waren maar al te graag bereid om op zijn platen mee te komen spelen. Drie jaar geleden gingen dan eindelijk vele deuren tegelijk open, toen “Roller Coaster” wekenlang in alle mogelijke hitlijsten bovenaan ging kamperen. Als u er vorig jaar bij was, weet u wat u te wachten staat. Was u er niet, dan kan u vanaf nu spijt beginnen te hebben over uw afwezigheid van toen.

Na Blues Peer 2022 vergeet u deze man alleszins nooit meer: hij is een wonderlijke liedjesschrijver, een bovenstebeste aardig man, en daarenboven altijd piekfijn dressed to impress: Danny Vera!

Ina Forsman

Ze is Fins, maar Berlijn is haar thuisstad en van daaruit werkt Ina Forsman al een kleine tien jaar aan een fijne carrière. Die begon in 2013 met het winnen van de Finse versie van de Blues Challenge, wat haar een selectie opleverde voor de Europese versie daarvan. Drie jaar later was er een contract met het Duitse Ruf Records, waar haar titelloze debuutplaat verscheen. Die plaat bracht haar naar de States, waar ze geweldig scoorde met haar versie van Nina Simone’s “I Want a Little Sugar in my Bowl”. In 2019 was er de tweede plaat, “Been Meaning to Tell You”, die haar een plaats opleverde op de grootste bluesfestivals wereldwijd.

De lockdown gaf Ina de tijd om te werken aan haar derde plaat, die rond deze tijd uitkomt. Daarop kun je nogmaals alles horen waar Ina voor staat: een geweldige stem en dito zang, waarin je flarden hoort van Aretha, Etta, Joss en Amy. Een soulstem van vandaag dus… Niet te missen!

Nick Waterhouse

Neem een blanke jongeman uit Santa Ana, California, die op zijn twaalfde – midden in de nineties – ontdekt dat hij liever luistert naar de muziek van John Lee Hooker, Van Morrison of Dan Penn dan naar wat zijn leeftijdsgenoten leuk vinden… De kans dat zo iemand in de blues- of de soulmuziek terecht komt, is oneindig veel groter dan dat je hen als DJ op een dance-festival aan het werk zult zien.

Zo iemand is Nick Waterhouse. Nu midden in zijn dertiger jaren en intussen maker van een vijftal platen, die het overal ter wereld goed doen. The Allah-Las namen hem mee op hun tournee doorheen Noord-Amerika en Europa en daarna ging de bal aan het rollen: Nick’s soulstem ging niet onopgemerkt voorbij. Zo was hij te gast bij Daryl Hall (zonder Oats) in diens TV-show, zijn song “Time’s All Gone pt.1” werd opgepikt door autoproducent Lexus voor een commercial, en “This is a Game” kwam terecht in de immens populaire game Major League Baseball van PlayStation. That’s how you go viral these days. De remix van Nick’s “Katchi” door DJ Ofenbach haalde vijf jaar geleden ook nog eens de top van de Franse hitlijsten, en weer nieuwe deuren gingen open…

Vandaag is Nick alweer aan zijn vijfde plaat toe. Die heet “Promenade Blue”, is van vorig jaar en volgde op de titelloze plaat van net voor de corona-pandemie. Toen we de kans kregen om Nick in huis te halen, moesten we niet lang overleggen: kwaliteit drijft boven en dat zal elk van u na vandaag geweten hebben. Nick is een begenadigde performer en een sterkhouder van de hedendaagse soul. Veel respect voor het verleden, maar resoluut vooruit kijkend, is hij één van de jonge artiesten, die de soul nieuw leven inblaast. Verwacht het onverwachte, maar vooral: verwacht een heus feest!

The Sheepdogs

Helemaal uit het Canadese Saskatoon komen de 5 heren van The Sheepdogs, een band die wel eens omschreven wordt als een onderonsje tussen The Black Crowes en Allman Brothers Band. Dat wijst op stevige, soulvolle, bluesy rock. Veel gitaren (al dan niet in harmonie), een sterke melodie, en teksten met een flinke hang naar het verleden en tegelijk met twee voeten vol in de hedendaagse realiteit van de gewone man.

De band bestaat intussen een kleine twintig jaar, heeft een zestal platen op haar actief en is vooral bekend om de nogal levendige live shows, waarbij nochtans nooit de muzikale finesse uit het oog verloren wordt. Hoofd-Dog Ewan Currie zei in een interview, heel lang geleden, dat hij hoopte dat de band zou kunnen landen op een plekje halverwege tussen Led Zeppelin en Crosby, Stills & Nash. Als intentieverklaring kan zoiets tellen. Nu we een verschijning op de cover van Rolling Stone en ruim 10 Juno Award-nominaties verder zijn, heeft de band zich ook internationaal al flink in de kijker gespeeld.

Dat klinkt veelbelovend en we durven u nu al dansschoenen en oordopjes aanbevelen, want feesten wordt het zeker !

Sugaray Rayford

Zoals zovelen, begon de piepjonge Sugaray Rayford op zijn zevende te zingen in de kerk. Fastforward: van het koor naar de club. De jongeman ontdekte immers al snel dat zijn stem zich uitstekend leent tot blues- en soulmuziek. Hij kwam al vroeg helemaal op eigen benen te staan en kende grimmige armoede. Na een verhuis naar San Diego, kwam Sugaray bij de Rhythm & Blues en funkband Urban Gypsys terecht. Een uitstekende leerschool voor de jonge zanger, die in die jaren een geweldige podiumpresence ontwikkelde. Zijn overstap naar de blues maakte hij met de groep Aunt Kizzy’s Boys, die de regionale awards aaneen wist te rijgen. Ruim tweehonderd concerten per jaar spelen, en gas geven!

Dat bleek alweer de perfecte opstap naar de solocarrière van Sugaray, die zo’n tien jaar geleden begon en vandaag zes langspelers en talloze awards telt.

Verwacht u aan een trits classic soulmelodieën, doorspekt met zowat de meest funky blues grooves van dit ondermaanse én met sociaal geïnspireerde teksten. Verantwoord feesten, zoiets!

Laurence Jones

De toekomst van de blues, op het podium in Peer 2022! Als zelfs Buddy Guy de gelijkenis met de jonge Eric Clapton aanhaalt, en je naam in één adem met die van ene Bonamassa wordt genoemd, dan heb je the blues in je gitaarvingers zitten! Walter Trout nam zelfs het woord ‘genie’ in de mond.

Laurence Jones haalt nog maar net de kaap van de 30 jaar, maar is al lang een bluesman van de wereld. In 2014 tekende hij zijn eerste platencontract en begon hij te toeren als support van onder meer Vintage Trouble, Kenny Wayne Shepherd, Jeff Beck, Van Morrison, Buddy Guy en Robert Cray.

Vette, virtuose riffs gekoppeld aan aanstekelijke songs. De voeten steken stevig in de blues, maar er is veel aandacht voor andere stijlen. Laat de gitaren gieren, en smeer de kelen! Laurence Jones zet de tent helemaal op zijn kop.

The Bluesbones

Hoe kunnen The Bluesbones hun tiende verjaardag beter vieren dan op het podium van Blues Peer? Het afgelopen decennium hebben ze op zowat alle podia van Europa gestaan. Alleszins daar waar het ietwat om de blues draait. Overal speelden ze tenten plat en ging in zalen het dak eraf. Hun vierde plaat kwam recent uit; een live exemplaar nog wel, waarmee ze zelfs wekenlang de top charts in de USA veroverden. Dat is dan ook dé manier waarop je The Bluesbones het best kunt beluisteren en beleven. Hun stevig rockende blues drijft op gitaar, hammond, een beresterke ritmesectie en een stem om een beetje bang van te worden, brrrrr. En die cocktail zorgt overal voor bijzonder aangename bluesmomenten. Simpel: niet te missen!

Roland

Als alleen een voornaam volstaat om te weten over wie het gaat? Dan ben je een grote meneer.  Over enkele weken wordt Roland 78 jaar. Dat zou je misschien op het eerste zicht kunnen vermoeden, maar dan heeft hij nog geen voet op het podium gezet. De korrel op zijn stembanden is niet minder grof geworden, integendeel, maar niemand in ons Belgenland kan teren op zoveel muzikale bagage en ervaring. Dat komt omdat Roland écht geleefd heeft en altijd zijn dromen is blijven achterna gaan. Een nooit eindigende zoektocht naar wat belangrijk en goed was in de folk en de blues.

Vriendschappen met Arno, Wannes, Tim Hardin en Rory Gallagher zijn bekend. Maar ook met jongere muzikanten als Steven de Bruijn, Mauro Pawlowski, Helmut Lotti , Pieter-Jan De Smet en Frederik Sioen waren er fijne samenwerkingen. We vermelden dan nog niet eens zijn meer exotische uitstapje naar Azië, waar hij meer dan een vaste voet tussen de deur had.

Er zijn niet al te veel muzikanten die, bij leven, de eretitel “Instituut” mogen dragen. Roland mag dat. Dat blijkt uit een immense productie van platen, maar vooral uit de wil van zowat elke jonge Belgische muzikant om met hem op het podium te mogen staan. Met enige zin voor overdrijving: Roland is onze versie van Ry Cooder, Captain Beefheart en Tom Waits, verenigd in één persoon. Genieten op Blues Peer 2022!

Stef Kamil Carlens & Band

Stef Kamil Carlens & Band: Best moeilijk, hoor, in weinig woorden iets zinnigs proberen te schrijven over dit multi-talent! A Beatband, Moondog Jr., dEUS en Zita Swoon waren, zo blijkt, slechts de eerste hoofdstukken van het indrukwekkende boek dat de mooist geklede man uit de Belgische scene aan het schrijven is. Hij covert de minst voor de hand liggende songs alsof het hem geen moeite kost, en tegelijk schrijft hij zelf de prachtigste liedjes, die hij, helemaal in zijn uppie, op wonderlijke wijze arrangeert en rondstrooit. Twee soloplaten heeft hij intussen en die klinken even funky als melancholisch en met een zelden gehoord gevoel voor detail en aankleding. Bij Humo noemden ze hem ooit een liedjesfluisteraar en ze hadden gelijk: SKC kent als vertolker zijn gelijke niet. Niet hier en niet elders, en we zijn dus erg trots dat we hem aan onze affiche konden toevoegen!

Black Cat Biscuit

U weet onderhand wel dat we in Peer geen probleem hebben met bands uit eigen gouw. En dat geldt al helemaal voor deze vijf door de wol geverfde heren van Black Cat Biscuit, die trouw onze Peerse weide opzoeken, ook als ze hier zelf niet moeten spelen. Ze wonnen de Belgian Blues Challenge in 2018, werden vierde in de Europese editie van 2019 en moesten toen aan de kant toekijken hoe een virus de wereld veroverde. Ze zijn er echter vandaag met een fonkelnieuwe plaat en hun immer aanstekelijke mix van swamp blues, boogie, Texas Shuffle en funk.

G-Roots Gospelkoor

G-Roots Gospelkoor; We hadden hier in Peer jarenlang de gewoonte om op zondagmiddag onze tent om te toveren tot een gospelkerk, die niet zou misstaan in de zuidelijke Verenigde Staten. En met die goede gewoonte knopen we nu opnieuw aan! Geen Peer zonder goeie Black Gospel en die krijgen we geserveerd door een topkoor uit Nederland, dat vele gedaanten aanneemt en vele vormen belijdt. Je gelooft je oren én ogen niet, als je deze dames en heren hoort zingen.

Van Guus Meeuwis tot Anastacia, veel artiesten met goede oren deden al een beroep op de band die zijn naam alvast niet gestolen heeft. U bent verwittigd: dit wordt “G-roots”, hoe u dat ook wil uitspreken!


De dagtickets zijn er! 

Een kaartje voor zaterdag 4 of zondag 5 juni kost 45 euro.

Voor vrijdag 3 juni zijn er geen tickets verkrijgbaar (gratis inkom, vol = vol).

Ook de food- en drinktickets zijn vanaf nu in voorverkoop te fixen.


Tickets: Blues Peer

More Info: Blues Festival

Adres: Deusterstraat 78, 3990 Peer, België.


🔥Win een reischeque ter waarde van 1.500€🔥

Joker Reizen, Visit Mississippi & Blues Peer slaan de handen in elkaar en verloten een Joker-reis waardebon van maar liefst € 1.500 onder onze festival bezoekers. Wie weet vertrek jij binnenkort wel naar de roots van de Blues in Mississippi!

Wat moet je doen? Via onderstaande link het wedstrijdformulier invullen en naar Blues Peer komen, That’s it.

www.joker.be/BluesPeer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.