FESTIVAL REVIEW: SWING WESPELAAR, VRIJDAG 19 AUGUSTUS 2022

Swing Wespelaar, vrijdag 19 augustus 2022

Swing Wespelaar swingt opnieuw drie dagen lang! Van 19 tot 21 augustus doet Wespelaar zijn naam van bluesdorp weer alle eer aan. Drie dagen lang kan je er genieten van heel wat blues en rootsmuziek. Het Festival is sinds 1988 een vast waarde op de festivalkalender. Gestaag uitgegroeid tot één van de grootste en belangrijkste bluesfestival in ons Belgenland. Voorzitter Filip LeRoy kreeg onlangs een award uitgereikt door de European Blues Challenge in Malmö in de categorie ‘Blues Behind The Scenes Award’, die hij dan ook opdroeg aan al zijn medewerkers en de bluesgemeenschap. Het siert de man achter dit festival!

Onder het nom de plume ‘Blues For The People’ vierde Swing Wespelaar hun tweeëndertigste verjaardag. Traditiegetrouw, drie dagen blues en aanverwante muziekstijlen van een heel hoog niveau. En dat alles gratis en voor niets. Jawel, dat leest u goed.. for free!

Tekst en Fotoalbum: Philip Verhaege


De laatste keer dat we hellraiser Walter Trout live aan het werk zagen was hij onderweg ter ondersteuning van de langspeler ‘Ordinary Madness’ in 2020. De campagne eindigde helaas in heel wat frustraties tijdens de pandemie. Trout werd zowaar veroordeelde tot een gedwongen downtime in Denemarken. Nu promoot de 71-jarige bluesrocker met ‘Ride’ zijn 30ste  soloplaat. Het is een emotionele uitlaatklep, een afspiegeling zijn van de emotionele situatie tijdens de pandemie.

Je kan deze albumtitel op een paar verschillende manieren interpreteren. De release is absoluut een muzikale rit, en Trout divergeert als nooit voorheen. En dat was ook zo in Wespelaar. Met voormalig King King-toetsenist Bob Fridzema, Michael Leasure op drums, bassist Johnny Griparic en gitarist Andrew Elt hield Trout’s band zich stevig vast aan de setlist. Ze duiken door Trout’s uitgebreid respectabele muziekcatalogus en zetten de toon met de bluessong ‘I Can Tell’, origineel van Bo Diddley en uit het album ‘Tellin Stories’ uit 1994. De rock-leadbreak is geweldig, net zoals de snelle omschakeling naar die upbeat blues accuratie. Naadloos ging het naar het genadeloze naar ‘Walkin’ In The Rain’, waarin Trout huilt als Howlin’ Wolf én het funky ‘Wanna Dance’.

Deze showcase was dus een partyrelease en uit zijn nieuwe langspeler ‘Ride’ kwam de bluesballade ‘Waiting For The Dawn’. De song ‘Got A Broken Heart’ kon zo uit de Britse bluesboom periode te zijn weggeplukt, net zoals de Texas bluesrocker ‘Ride Until I’m Satisfied’, met zijn heavy boogiebeat ons aan Canned Heat deed terugdenken. Een wonderbaarlijk ritmische en snelle keyboard-gitaar collocatie kleurde ‘Playin’ Hideaway’. Na zijn levensverhaal klonk ook ‘Gonna Live Again’ zo rauw als het maar kon. Een nummer dat resulteerde tot een ‘coup-de-grace’ op deze vrijdageditie. Rijke orgeltexturen, verpletterende drumpercussie, diepe baslijnen en Trouts innemende gitaarsolo, het zijn blues-ravottende song. Walter gerendeerd een hoog aantal verbazingwekkende gitaarnoten die hij gezellig combineert met een zeer soepel stembereik.

Walter Trout’s carrière begon eind jaren zestig begin jaren zeventig aan de kust van Jersey. Vervolgens besloot hij te verhuizen naar Los Angeles waar hij toerde als gastgitarist voor John Lee Hooker, Percy Mayfield, Big Mama Thornton, Joe Tex en vele anderen. Hij was leadgitarist bij Canned Heat, om vervolgens toe te treden tot John Mayall’s Bluesbreakers en zo in de voetsporen te treden van gitaristen als Peter Green en Eric Clapton. Helaas was zijn levensstijl buiten het podium zelfdestructief.  Misschien kan deze ervaren artiest zich verzoenen met zijn verleden, zijn toekomst accepteren en leven in het heden terwijl het zich muzikaal blijft ontvouwt. Walter Trout blijft een knaller!

Maar voor Walter Trout aan zijn set mocht beginnen konden we genieten van Wilk. Hij had de ondankbare taak om het festival anno 2022 op gang te trekken. Frontman Jorg D’hondt komt uit het Gentse en speelde in bands als Shocking Blue en Xansation. Vorig jaar achtte hij de tijd rijp om zijn solo carrière te accentueren. Niet zo heel veel later lag zijn debuutalbum ‘Running Man’ in de stores. Wilko laat zich moeilijk catalogeren in dat eenzijdig muzikaal hoekje. Is het blues, Americana, roots, rock of psychedelica… wel, het is een knappe mixture van dit alles. Wilk laat zich escorteerden door een trio blazers van bariton en alt saxofonist Katty van Kerkhove, Stijn Despiegelaere (tenor sax), Siebe Duthoit (trompet), drummer Edwin van der Burgt,  Jan Borré (keyboard) en bassist Jef Ghijselen. De opener ‘Yes’ is het nummer dat ze ook brachten in de halve finale van ‘Belgium’s got Talent’. Ha, hoor ik sommigen al denken, daar kennen  we Wilk dus van. Al klinkt het nummer hier wel wat oprechter en minder gepolijst. Het lied ‘Ceasar’ was zowaar een hommage aan Jorgs grootvader, geeft hij levensles in de ballade ‘Less Is More’ en was ‘No Stoppin’ een heerlijk bluesnummer. Net zoals ‘Before It Has Begun’ en het zwaarbeladen ‘Worry Mama’. Wilk, een aangename kennismaking!

Samen met Gumbo Kings is Harlem Lake de enige Nederlandse bluesband die hier op de affiche prijkt. We herinneren ons nog de pre-corona editie van Swing anno 2019. Toen verbaasde Dave Warmerdan Band heel Wespelaar. Eigenzinnig was het minste wat toen gezegd en geschreven werd. En toen, toen sloeg de pandemie keihard toe. Ondanks moeilijke omstandigheden bleef deze jonge meute creatief bezig met muziek. Nieuw songmateriaal werd bij elkaar gepend, nieuwe muzikale impulsen zorgden voor een nieuwe bandnaam en dit met enkele nieuwe leden; Harlem Lake was geboren. Een naam die verwijst naar hun roots, de Haarlemmermeerpolder. Dave Warmerdam blijft de spilfiguur, zangeres Janne Timmer bleef aan boord, terwijl drummer Lars Hoogland en bassist Rick van de Voort plaats maakten voor resp. Benjamin Torbijn en Kjelt Ostendorf. De plaat ‘A Fool’s Paradise Vol.1’ verscheen in oktober 2021 in eigen beheer. Janne Timmer verbluft ons niet alleen met een verbluffende schoonheid en ‘The River’ en ‘Deaf & Blind’ waren opwindende Southern bluesrockers die contrasteerden met ballades als ‘A Fool’s Paradise’ en ‘I Won’t Complain’. Dansen deden we dan maar op het funky ‘Beware’. Harlem Lake, terecht winnaar European Blues Challenge 2022.

Tekst en Fotoalbum: Philip Verhaege

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.