The Stranglers CC René Magritte 31 maart 2012

PICTURES

Het Henegouwse pittoreske stadje Lessines is vooral wereldvermaard voor zijn Hôpital Notre Dame à la Rose, een uitzonderlijke site die uitgeroepen werd tot het belangrijkste patrimonium van Europa op vlak van middeleeuwse geneeskunde. Maar natuurlijk ook als de geboorteplaats van een van de belangrijkste surrealistische kunstschilders op 12 november 1898, René Magritte. Dat het cultureel centrum zijn naam draagt is dus niet zo verwonderlijk. Deze organisatie staat vooral bekend voor de vele muzikale kwaliteiten die er op regelmatige basis wordt geprogrammeerd.
Klokslag 20u00 betrede Horses on Fire het podium. Deze jonge meute kreeg precies dertig minuten de tijd om hun ding te doen. Maar dat deden ze dan ook. De band won eerder The Global Battle in Antwerpen in 2009. Met een loeiharde rocksound opende Horses On Fire met ‘Violent Hights’ om vervolgens ‘Machete Machine’ richting publiek af te schieten. Het hoogtepunt van dit performen was echter ‘Wolfman In Disguise’ en de single ‘Draw The Line’. Deze jonge veulens voldeden meteen aan de hoge verwachtingen die hier worden gesteld.
Totaal onverwachts en onaangekondigd stond de uit Wimbledon, London afkomstige singer-songwriter Mike Marlin op de bühne. Ook Mike en band enbracht het er -met de algehele waardering vanwege het publiek- overduidelijk goed vanaf. Nummers zoals ’So Much Younger Then’, ‘This Town’, ‘Hymn’ en de titeltrack van zijn laatste cd ‘Man On The Ground’ deden ons onvoorwaardelijk sterk terugdenken aan de glorieperiode van 16 Horse Power. Sterk !
Om 22u precies begonnen The Stranglers aan het karwei. De dranghekkens werden tot vlak tegen het podium geschoven en dat maakte er de taak van de fotografen alweer niet gemakkelijker op. Drie decennia terug vaarden wij nog het kanaal over voor een live act van deze legendarische punkrock band. Nu had de band een nieuw album ‘Giants’ te promoten en waren wij getuige van de eerste concertdag van het Europese luik. Een tot in de nok gevuld cultureel centrum had meer weg van een broeikast, maar gelukkig hebben The Stranglers heel wat songs waar wij koude rillingen van krijgen. In 1977 speelden zij zowat de helft van Engeland aan flarden en kwam de grote doorbraak met het album ‘Rattusnorvegicus’. De originele drummer Jet Black was niet van de partij. Maar de vaste leden Jean-Jacques Burnel met de baslijnen en vocals, Dave Greenfield op keyboard en gitarist/vocalist Bas Warne waren wel overduidelijk aanwezig.
Jean-Jacques  sprak de menigte zelfs toe in bijna vlekkeloos Frans. Om het spreekwoordelijke vuur er in te krijgen werden enkele songs uit hun punk periode zoals ‘I Lost Control’ ‘About Time’, ‘Just Hanging Around’ en ‘5 Minutes’ naar boven gehaald. Het duurde niet lang of de voorste rijen waren lekker aan het stagediven. Uiteraard stonden ook een paar nummers uit hun nieuwste cd in hun setlist zoals de titeltrack ‘Giants’ en het meer dan overtuigende ‘Mercury Rising’. En dan was het tijd voor een trio van superhits. ‘Golden Brown’, ‘Strange Little Girl’ en ‘Always The Sun’ werden met zo een danige frisheid gebracht alsof het gloednieuwe songs waren. Het publiek kon aldus een beetje stoom aflaten en meezingen met hun heroes.
Het regende echter hoogtepunten zoals ‘Peaches’. De intro van dat nummer uit alweer 1977, was jarenlang de begintune van Sportweekend op de toenmalige BRT. In Engeland werd ‘Peaches’ echter door de BBC uit de ether gebannen omwille van zijn agressieve tekst. Het belette The Stranglers niet om met ‘Peaches’ een dikke top tien hit te scoren. Het is misschien wel de song met de strafste baslijnen uit de hedendaagse muziekbeweging.
Ook ‘No More Heroes’, ‘Any More Rentless’ en hun versie van de Burt Bacharach/Hal David klassieker ‘Walk On By’ waren gedroomde crowd pleasers.
Het mag dan ook geen wonder heten dat The Stranglers tot twee maal toe werden teruggeroepen voor bisnummers.
In die bisronde blonken vooral ‘All Day And All Of The Night’ van Ray Davies uit.  Daarmee werd bewezen dat The Kinks een punk groep ‘avant la lettre’ waren.
Over het fantastische optreden van The Stranglers zal in de streek van Lessines nog lang worden nagekaart. Druip nat en tevreden reden huiswaarts. Al hadden meerdere Moinette Blond ons toch ook nog wel gesmaakt.