Festivalreview : Swing Wespelaar: zaterdag 22 augustus 2015

Tekst : Ivan Van Belleghem – Fotoalbum : Philip Verhaege


Onze noorderburen van de Fossen Struijk Band mochten onder een uitbundig zonnetje om 14u30 het zaterdagprogramma van de 28ste editie van Swing Wespelaar op gang schieten. Wij kunnen u meteen zeggen dat zaterdag een onvervalste topdag is geworden en daar hebben de de heren van de Fossen Struijk Ban een niet gering aandeel in. Het festivalterrein werd meteen op de juiste temperatuur gebracht, namelijk dicht tegen het kookpunt aan.
Robert Fossen en Peter Struijk hebben daar voldoende ervaring in en ze improviseren dat het een lieve lust is, door ‘Papa Was A Rolling Stone’ aan ‘Look Over Yonders Wall’ te koppelen of ‘Baby What You Want Me To Do’ naadloos te laten overgaan in ‘Baby, Please Don’t Go’.
Tussendoor strooiden ze een prachtige versie van ‘She’s Nineteen Years Old’ over het terrein uit. Schrijf maar op dat de Fossen Struijk Band een uitstekende opener was.


Een andere leuke verrassing had de Marcus Berg Band voor ons in petto. Deze achttienjarige hoogblonde Noor zette zijn tanden in ‘Up Tight’ (Stevie Wonder) en werkte zich met brio doorheen de Freddie King instrumental ‘San-Ho-Zay’. Marcus Berg bracht met ‘How Blue Can You Get’ passende hulde aan B.B. King. Zijn eigen nummers ‘Cut Me Lose’ (titeltrack van zijn cd) en ‘Driftin’ mochten er best zijn.

Twee lange uitgesponnen versies van ‘Superstition’ (Stevie Wonder) en ‘Hey Joe’ maakten het hoofdingrediënt uit van de set van de uit Oklahoma afkomstige Tim Mitchell Band uit. Dit bleek voldoende om aan te tonen dat de man over een prachtige stem en een grandioze virtuositeit beschikt.


King King frontman Alan Nimmo had voor Swing Wespelaar zijn Schotse kilt nog eens uit de kleerkast gehaald. Een reden te meer om er nog eens flink tegenaan te gaan. King King heeft een nieuw album te promoten, en dat zullen ze in Swing Wespelaar duidelijk geweten hebben. Nimmo is een vakman die zijn publiek weet te bespelen. Samen met de Nederlandse Hamond orgelwizzard Bob Fridzema, drummer Wayne Proctor en Nimmo’s soulmate Lindsay Coulson op bas speelde Alan zowaar een greatest hits revue. Het publiek, want het was weer eens koppenlopen geblazen in Wespelaar, ging gretig uit de bol op nieuwe nummers als ‘Hurricane’, ‘Rush Hour’ en ‘Take A Look’. Dani Vazzoler van Goodtime Booking kon dit alles uiteraard wel smaken en danste frontstage of haar leven er van afhing. De charismatische band King King sloot hun show af met het bloedstollend mooie ‘Stranger To Love’. Meteen ook voor ons het sein om de catering even te testen.

.

.

.

.

.


Aaron Moreland (gitaar) en Dustin Arbuckle (harmonica) openden hun optreden met ‘Tall Boogie’ en gingen gewoon op dit élan verder, namelijk met gespierde (meer dan ik had verwacht) blues. Daarvoor putten Moreland & Arbuckle vooral uit hun album ‘7 Cities’. Ze hielden het publiek alert met de stampende blues ‘Road Blind’ en ‘Red Bricks’ om te besluiten met een grandioze versie van ‘The Ballad Of John Henry’.

.

.

.

.

.


Bij Royal Southern Brotherhood hebben er zich het afgelopen jaar ingrijpende personeelswissels voorgedaan. Mike Zito en Devon Allman stapten het op en Tyrone Vaughan (gitaar en zoon van Jimmie Vaughan) en Bart Walker (gitaar) kwamen in de plaats. Cyril Neville (zang en percussie), Charlie Wooten (bas) en Yonrico Scott (drums), bleven op post. Royal Southern Brotherhood is echter niet verzwakt uit de transfers gekomen. Cyril Neville heeft een prachtstem, hij is een weergaloze percussionist en loopt als een jong veulen van links naar rechts over het podium. Tyrone Vaughan en Bart Walker zijn grandioze gitaristen en zodoende kreeg het publiek op zaterdag een afsluiter om van te snoepen.. ‘Don’t Look Back’, Sweet Little Angel’, ‘Poor Boy’en het op een New Orleans ritme hobbelende ‘Bayou Baby’.
Het kon niet anders of de jongens van Royal Southern Brotherhood werden voor bisnummers teruggeroepen. Het succesnummer ‘Yellow Moon’ van de Neville Brothers werd hier op een licht reggae ritme uitgeprobeerd.
Na het optreden gingen nog heel wat vinyl lp, cd’s en dvd’s over de toonbank en die werden alle met veel plezier door de bandleden gesigneerd.
Proficiat aan de inrichters, die opnieuw een uitstekend programma in elkaar hebben gebokst. Wij hebben er alvast van genoten.


Tekst : Ivan Van Belleghem – Fotoalbum : Philip Verhaege

One comment

  1. Swing Wespelaar: Schitterend verslag van een top festival en top dag.Groetjes en dank aan alle medewerkers van Liveacts Belgium keep on rolling! TX, Dani

Reacties zijn gesloten.