THE FLESHTONES – SUPPORT ACT: THE GLÜCKS (REVIEW, PICTURES)

The Fleshtones (Support act: The Glücks)
CC René Magritte
Zaterdag 01 December 2018
Review: Philip Verhaege     Foto’s:  The Flestones  –  The Glücks  

Als The Fleshtones in het land zijn willen wij daar met grote absolutie graag bij zijn. De band ontstond ruim vier decennia geleden in Whitestone, New York. De stad bruiste van de new wave en punk, maar ook de garagerock teelde er weelderig.

IMG_0116

The Fleshtones ontstonden toen de twee kamergenoten Keith Streng en Jan Marek Pakulski enkele muziekinstrumenten vonden in hun flat die waren achtergelaten door de vorige huurder. Het duo werd al snel vergezeld door hun buurtjongens Peter Zaremba en Lenny Calderon. The Fleshtones debuteerde bij CBGB op 19 mei 1976, hadden al snel een heuse fanbase, speelden  vaak in en rond Manhatten én deelde een oefenruimte met The Cramps.  Na enkele personeel wissels bestaat de band nu al enkele decennia uit de originele bandleden Keith Streng (gitaar & zang) en Peter Zaremba (lead vocals, harmonica & orgel), drummer Bill Milhizer en bassist Ken Fox.

IMG_0068

En ze gingen blijkbaar in de leer bij The Ramones. Iedere nummer begint haast met one-two-three-four…! En ze openen meteen strak met ‘Going Back To School’, een rocksong uit 2008. Haast naadloos razen ze door hun setlist. In de garagerocker ‘Feels Good To Feel’ speelt Zaremba een bluesy twist op zijn mondharp. In ‘Dacing All Around The World’ neemt Streng de vocale partij voor zijn rekening, en hij heeft dat hoge heavy metal stemtimbre in zijn strot. Het regent haast onafgebroken in de UK zegt Zaremba en net daarom laten ze het nummer ‘Let’s See The Sun’ door de woofer knallen. Zaremba duikt het publiek in en simultaan dansen ze samen op de heavy tunes van ‘I Surrender’,  ‘Remember The Ramones’ en ‘Canadian Christmas’. Bassist Kenny Fow mag ‘Let’s Go’ inzetten, terwijl Zaremba ons hypnotiseert met zijn Farisa-orgel.

IMG_0108

Uit hun laatste release ‘The Band Drinks For Free’ uit 2016 presenteren The Fleshtones enkele differente nummers, waaronder het uitstekende ‘Suburban Roulette’ en het denderende ‘Love My Lover’, gezongen door gitarist Keith Streng. Met het activerende ‘Ana Como Un Hombre’ zetten ze een vroeg orgelpunt achter een fijn concert. ‘Hooray for Santa Claus’, als is het hiervoor nog net iets te vroeg…!

IMG_0001

We zouden het haast nog vergeten, maar met The Glücks kregen we een knap interludium. Het Oostendse duo Tina Ghillebert (drums, vocals) en gitarist/vocalist Alek Pigor. begeesteren ons vanaf noot een. Garagerock en punktoestanden met (om in de kerstsfeer te blijven) met ballen. Ze zijn beïnvloed door The Cramps, we herkennen flarden van de jonge Stooges en The Sonics.

IMG_0033

De band speelde onder meer op Pukkelpop en Incubate. In 2015 verscheen dan het eerste volwaardige album ‘Blow My Mind’, de follow-up release ‘Youth on stuff’ op het label Monstrophonic records en het veelgeprezen ‘Run Amok’. Met nummers als ‘CuCuCuCool’ en ‘Why Do I Love You?’ maken ze een stevige indruk in een volgelopen CC René Magritte. The Glücks zijn een duo jonge wolven die een opwindende en heavy sound produceren, zonder enige afbakening of afgrenzing. Dit is astrante,  psychedelische en trashtune garagerock…!

IMG_0041

Tekst: Philip Verhaege     Foto’s:  The Fleshtones  –  The Glücks

Met dank aan CC René Magritte

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.