* Festival review More Blues Zottegem, Belgium Friday 15 May 2015

Tekst: Philip Verhaege – Pictures©Philip Verhaege

10960423_10152663656386724_4206127861797814499_o

Er zijn nog van die mensen die het goede hart op de juiste plek hebben. Wel, Filip Morre is zo’n mooi voorbeeld. En nu niet alleen omdat hij organisator/programmator is van het inmiddels befaamde More Blues Festival. Filip is meer dan dat of zoals ze in het Zottegemse dialect wel eens plegen te zeggen, ’t is miljaar nen toffe pee !
Het 13e More Blues Festival vindt nog steeds plaats in het Park van Egmont, en is bovendien ook nog een gratis evenement. En dit in tijden van crisis, chapeau !


70S TUSH

More Blues Vrijdag 15-05-'15 030 Filip had voor zijn vrijdagavondeditie de kaart van de jeugd getrokken. En daar kwam gelukkig heel wat volk op afgesjouwd. De Gentse formatie 70s Tush mocht het vuur aan de lont steken. En dat deden ze niet onaardig met hun knappe bluesrocktunes. Vocalist Sven Vande Neste vindt backing bij Pieter Minne op gitaar, Marijn Mestdagh (keyboard), Jeroen De Keyser met de baslijnen en een plaatselijke drummer. Vorig jaar hadden ze een eerste ‘Live’ EP te promoten, en daar vloeiden uiteraard enkele songs uit. ‘Sinners Prayer’ en ‘Soulshine’ werden perfect afgewisseld met rocktunes zoals ‘Tea for One’ van Led zeppelin. Op de setlist mocht uiteraard ook ‘Cortez The Killer’ van Neil Young en Joe Bonamassa’s ‘Look Over The Yonder Wall’ niet ontbreken. Zanger Sven Vande Neste heeft een echte podiumprésence en drijft hiermee zijn backingband naar een gedreven flow.


GUY  SMEETS

More Blues Vrijdag 15-05-'15 094

Na een korte pauze was het hoog tijd om de Nederlandse gitaarsensatie Guy Smeets voor te stellen. Vol bewondering maakten we vorig jaar reeds kennis met dit talent op het Castle Rock Festival in Herzele waar hij vriend en vijand verbaasde met zijn bluesy gitaarriffs. De band is geformeerd rond het 17-jarige talent Guy Smeets en samen met zijn retestrakke ritmesectie (zoals onze Noorderburen het zo graag verwoorden) slingert hij de ene gitaarsolo na de andere de tent in. Uiteraard komen heel wat nummers uit zijn vorig jaar verschenen titelloze debuutalbum. Maar bij Doyle Bramhall II haalde hij voor de gelegenheid het nummer ‘Green Light Girl’, om ons naadloos te verrassen met de vette gitaar grooves van de track ‘Daisy’.
Smeets laat het zich ook niet onberoerd om de pas overleden B.B. King te eren met ‘Every Day I Had The Blues’. Vocalist Rob van der Sluis is met zijn rauwe stem toch wel de geknipte man voor de sound. De wondermooie ballade ‘So Many Roads’ staat dan weer in aangenaam contrast met de schitterende tempowisselingen van nummers als ‘True Lies’, waar Guy enorm tekeer gaat op zijn snaarinstrument. En dan was er nog de intense bewerking van de Cream klassieker ‘Sunshine Of Your Love’, en werd ‘Alchemy’ zelfs fijntjes verweven met de arrangementen van ‘Miss You’. Je weet wel, die Stones klassieker. Smeets lijkt ons ook op de stage wat losser over te komen en gaat in het swingende ‘Dreams’ en het hoog oplopende ‘Just Don‘t Care‘ als een wildebras tekeer. We zijn enorm blij dat zo’n jonge knaap bevestigt wat wij eerder hoorden en persoonlijk zagen. Knappe set !


DANNY BRIANT

More Blues Vrijdag 15-05-'15 284 Danny Bryant dan. Een waardige afsluiter van dag één. We zagen deze Engelse singer-songwriter/gitarist reeds enkele jaren geleden aan het werk op het inmiddels teloorgegane Spring Blues Festival in Ecaussinnes. Daar maakte hij met ‘good old Daddy’ en bassist Ken Bryant en slagwerker Trevor Barr een genadeloze indruk. Nu is zijn vader vervangen door Alex Phillips op basgitaar. Danny is amper 35-jaar en maakt ook nu een meer dan solide indruk. Hij is een protegé van Walter Trout, en dat is nog steeds duidelijk merkbaar in zijn heavy sound. Bryant hoeft dus bij de echte bluesrockers allang geen introductie meer. Zijn album ’Just I Am’ uit 2010 werd onder de grootste superlatieven bedolven en scheerde hoge toppen. Het was dan ook een zware opgave om dit huzarenstukje over te doen, maar Danny slaagde moeiteloos in zijn opzet met de release ‘Hurricane’ uit 2013, en het vorig jaar verschenen ‘Temperature Rising’. Voorlopig zijn dit zijn laatste wapenfeiten en net daarom putte hij heel wat nummers uit die albums. De stuwende ritmes van de bluesrocker ‘Prisoner Of The Blues’ zetten de tent meteen in vuur en vlam. Danny weet dan ook heel wat songs te omringen met onstuimige gitaarriffs. De titeltrack van het album, ‘Hurricane’ is een midtempo meeslepende song waar heel wat dansscherende fans hun weg vonden tot net voor het podium. ‘Razor Sharp’ is nog zo’n echte bluesrock knaller met uitgesponnen gitaarsolo’s, en waar heel wat dronken gewaande gitaristen zich enkele kunstjes luchtgitaar toe-eigenden. En dan moesten ‘Shut Out The Light’, ’Heartbreaker’ en ‘Losing You’ nog de revue passeren. Gewoonweg heerlijk. Ook B.B. King werd gehonoreerd met ‘Love Of Angels’, net zoals hij totaal onverwacht Muddy Waters’ ‘Hoochie Coochie Man’ uit zijn mauw schudde. Als apotheose was er dan nog het luid meegekeilde ’Knocking On Heavens Door’.
Bryant weet er duidelijk zijn klassiekers uit te kiezen. De tijd vliegt helaas voorbij. Danny Bryant was alweer top en voor we het goed en wel beseften nuttigden we nog snel wat plaatselijk gerstenat met onze goede vriend Filip Morre. Op naar een kort nacht, en naar dag twee van wat misschien wel het gezelligste festival is in deze kleine blueswereld.

Tekst: Philip Verhaege – Pictures©Philip Verhaege

2 comments

Reacties zijn gesloten.