Festival review More Blues Zottegem, Belgium Friday 15 May 2015

Tekst en foto’s : Frank Jacobs
Na 2 heel succesvolle nachten start de derde festivaldag van het More Blues Festival op zondag al om 11 u. rond de middag. Je kan er dan immers terecht voor een lekker (na)middagmaal met varkenshaasje of vispannetje. 15 Eu. voor een gezellige tafel in de tent of onder een stralende zon, in het mooie park aan het Egmontkasteel, je moet al een grondige redenen hebben om hier als plaatselijk bluesliefhebber niet aanwezig te zijn. Bovendien is de heel ‘schappelijke’ prijs voor dit alles je eigen persoonlijke bijdrage om 3 dagen festivalplezier met uitstekende bands gratis te kunnen organiseren.


BACKSEAT BOPPERS
Een switch met de Fuel Kings maakt dat de Backseat Boppers vandaag openen. Surf en Rockabilly zijn ons beloofd, de hele dag trouwens. Dat krijgen we dan ook, met bakken, en meteen van de bovenste plank. De trouwste fans van deze genres, die begrijpelijk ook graag een dansje plaatsen, hadden maar een paar noten nodig om de dansvloer te bestormen. Aangenaam vertoeven dus in de tent, met dansende koppels (sommige heel professioneel trouwens), en ’t is ook fijn om te zien hoe de liefhebbers van deze stijlen zich frivool opkleden, met kleurrijke tenues, kuiven en overvloedige tattoo’s van alle slag. Feeststemming met dansers, goed humeur, veel zon, fijnproevers en enkele prachtige old timers rond de tent.
Backseat Boppers zijn geroutineerde muzikanten in het vak. Energie spat van het podium en de contrabas danst on stage, maar ook op de dansvloer, tot bovenop de pa in de nok van de tent. Eigen nummers en covers wisselen in de set, met dankbare solopartijen van elk instrument. Nog maar zelden zo’n festivalopener gezien rond de middag. Everybody happy, de dag kan niet meer stuk.


THE FUEL KINGS
‘Sad news’, zegt Morre bij de immer ludieke aankondiging van groep 2. The Fuel Kings zijn heel dichte vrienden van hem, en ze zullen vandaag de laatste keer optreden. Maar verder niet echt getreurd, want ze zullen hun beste beentje voor zetten. Wat we achteraf trouwens helemaal moeten beamen.
Met zang/piano helemaal op de voorgrond is het evident dat boogiewoogie-music serieus wat in de pap te brokken heeft. More Blues is geen festivalletje met een zootje allegaar, we zien enkel groepen met een serieuze metier en ook The Fuel Kings weten het publiek vlot naar de hand te spelen. Geleidelijk aan groeit de band naar een hoogtepunt van rock ‘n’ roll en boogiewoogie. Aanstekelijk, met die flitsende bas en stand-up drums. ‘T is als het ware een thuismatch en voor de tweede keer vandaag een waar dansfeest. Shake it baby shake it, there is a whole lot of shaking going on!



PINK MOON BABIES
Morre is altijd te vinden voor een leuke joke, en voilà, daar ist em. Net voor de tent een rookgordijn optrekken met zijn triumph en een helse burn out, het maakt allemaal de sfeer op dit festival.
C’m on everybody, here’s the Pink Moon Babies! Recht uit Japan, we zijn benieuwd naar de drie ladies uit het verre Oosten. Ze zijn alledrie net geen 1.60 m groot, maar een uur lang toveren ze wel de grootste glimlach tevoorschijn. Muzikaaltechnisch zijn ze niet de sterkste band van vandaag, maar de muziek die ze brengen, ’t zou de cataloog van SUN Records kunnen zijn. Die herkenbaarheid en hun ontwapenende presence maken alles goed. Liefhebbers opnieuw ten dans, maar je kan ook buiten de tent genieten van een stralende lentezon. Met een pintje voor ons. Viva Zottegem !



SMOOTH AND THE BULLY BOYS
Dit is geen normaal bier, en terecht de headliner van More Blues. Ik zou bijna durven zeggen : The Stray Cats op speed. Maar dan wel van Belgische bodem. Dit is af, en ook maf. Lang geleden dat ik een zoveel bevlogen show op een podium meemaakte. De contrabas is een film op zijn eigen waard, met vakkennis én presence. Idem Dito drums. Gitaarsolo’s die vertellen en boeien, en je meenemen naar de fifties. Alledrie up front op het podium, op één lijn, en recht vooruit. Dit, is rockabilly. Energie druipt letterlijk van het podium. Je raakt hier niet op uitgekeken of uitgedanst. Inderdaad Belgisch, maar in zijn categorie ook werkelijk wereldniveau. Liefhebber van de stijl, of toevallige passant, het maakt niet uit, als je deze band kan meemaken, grijp dan de kans. Show, show en show, these runaway boys !



Morre is er weer in geslaagd om zijn driedaags festival bovenaan de kalender te zetten. Heel veel volk elke dag, heel veel kwaliteit op het podium, en geen minuut verveling. Op naar volgend jaar !

Tekst en foto’s : Frank Jacobs