2017 REVIEW : SAGA

Voor de 2de maal deze week zette ik koers richting Verviers en ’t werd een ritje met gemengde gevoelens deze keer… Enerzijds keek ik enorm uit naar het concert van één van de grootheden van de progressieve rock, anderzijds was dat ook in het besef dat het de laatste keer zou zijn dat SAGA op Belgische bodem zou te zien zijn. Nu ja, het is niet dat ze ons met lege handen achterlaten want in hun 40 jaar durende carrière penden ze 21 schitterende albums bij elkaar. Die platen gingen in totaal tien miljoen keer over de toonbank, het bracht SAGA in meer dan twintig landen waar meer dan vijftien miljoen fans hen aan het werk zagen… Cijfers die, zeker in het genre, indruk maken.

Het ganse verhaal startte in Oakville, Ontario (Canada) in 1977. Was het omwille van de historische band met Groot-Brittannië of niet, feit is dat bands zoals Genesis, Supertramp, King Crimson en Gentle Giant er altijd goed in de markt hebben gelegen. Net als die andere Canadese prog-gigant Rush, ontwikkelde SAGA een quasi unieke sound waarin een wijd scala aan stijlelementen op onnavolgbare manier werden verweven tot hun signature sound. Met hun 4e album ‘Worlds Apart’ braken ze tevens de deuren richting Europa volledig open en ook met opvolger ‘Heads or Tales’ bereikten ze zelfs de respectievelijk 2de en 3de positie in de Duitse charts! Vele nummers uit die periode, denken we maar aan ‘On The Loose’, ‘Wind Him Up’, ‘The Flyer’ en ‘Scratch The Surface’, hebben een blijvende diepe indruk gelaten en bleven decennia later nog steeds in de setlist zitten. Alhoewel het muziekklimaat in de jaren ’90 gevoelig veranderde, SAGA en zijn fans op het oude continent hadden reeds een onwrikbaar pact gesloten. En dus bleven de albums van founding members Michael Sadler, Jim Crichton en Ian Crichton vlot hun weg vinden en kon SAGA hier ook blijven touren. Maar zoals reeds aangehaald, het allerlaatste ‘Chapter’ is ingezet en de Spirit of 66 had voor België de eer en het genoegen deze legendarische band in schoonheid uit te wuiven… Redenen genoeg dus om ook Liveacts Belgium ter plaatse te sturen en dat voorrecht heb ik met veel overtuiging en respect aanvaard.

Bij aankomst aan de venue, en ik was méér dan op tijd, liepen er al flink wat SAGA-fans rond in Verviers. Je kon later in de venue trouwens een collectie tour t-shirts aanschouwen die meer dan 4 decennia overspanden…in sommige gevallen vroeg ik me af hoe fans het klaar hadden gespeeld om zich nog in een shirtje van 35 jaar geleden te wurmen;0) Maar op dit afscheidsfeestje was een dresscode niet van toepassing, het moest gewoon een geweldig concert worden en in een volgepakte Spirit of 66 gonsde het van verwachting en verlangen. En ja hoor, toen SAGA -met enige strategisch te verantwoorden vertraging- het podium betrad was de ontlading navenant…the final chapter weet je…

Een courante review wordt dit dus niet, daarvoor was dit concert te uniek, werd het een té mooie en bijwijlen emotioneel geladen avond. Omringd door een internationaal gezelschap fans uit o.a. Nederland, Duitsland en Frankrijk was het van meet af aan genieten van songs als Take a chance’, ‘Will It Be You? (Chapter 4)’ en ‘On The Loose’. SAGA nam ons vervolgens mee op een reis doorheen hun prachtige oeuvre en het werd 1 langgerekt hoogtepunt.

Uitmuntend gastheer Michael Sadler zong vanavond alsof hij nog maar aan het begin van zijn 40-jarige carrière stond. Het grenst werkelijk aan het ongelooflijke en geeft blijk van ‘op en top’ professionalisme om een stem in dergelijke uitstekende conditie te houden. Als je dan toch twee vocale uitschieters opgesomd wil hebben, wat mij betreft dan maar ‘Humble Stance’ en waarschijnlijk de mooiste versie van ‘Don’t Be Late (Chapter 2)’ die ik ik ooit hoorde! Vocale ondersteuning kwam trouwens niet alleen uit het publiek, ook Jim Gilmour leverde op dat vlak fraai werk af naast zijn sfeervol toetsen- en verfijnd soleerwerk. En uiteraard was ‘Scratching The Surface’ het perfecte nummer om dit in de praktijk te zien en horen. En wat gezegd dan van gitarist Ian Crichton… Een gitarist die mijn inziens schromelijk onderschat wordt in gitaarmiddens, maar wat een inventiviteit in zowel riffs als soleerwerk. Één van die weinige gitaristen waar je bij elke luisterbeurt nog nieuwe dingen ontdekt of de complexiteit ervan…en toch blijft het steeds toegankelijk en in functie van de song. Bassist Jim Crichton, die ook regelmatig switcht met de Moog synths, en drummer Mike Thorne, mooie en onderhoudende solo halfweg het concert, vormen dan weer het perfecte duo om alles ritmisch in goede banen te leiden. Strak wanneer het moet, afgewisseld met aanstekelijke grooves of complexere partijen, die schijnbaar moeiteloos over gaan in meer swingende passages.

Dit geweldige heerschap zorgde gisteren dus voor een weergaloos optreden, een aaneenschakeling van nummers zoals maar 1 band ze kan schrijven. Dat alles werd op een virtuoze manier geserveerd aan die hondstrouwe SAGA-fans voor wie SAGA zoveel meer is dan zomaar een band. Velen van hen hoorden vanavond dus dat ene nummer terug waarmee het allemaal begon, dat ene nummer waarmee ze -ergens in de tijd- SAGA ontdekten en in hun hart sloten. Die specifieke song voor de laatste keer horen uitvoeren door de band zorgde enerzijds voor veel kroppen in de keel, anderzijds waren de intense beleving en het applaus achteraf de mooiste blijken van waardering en bewondering. En dat was voor mij persoonlijk het unieke aan dit concert, het oprechte wederzijdse respect van fans en band die je continu voelde tot aan de slotsongs toe. Het doek viel definitief na 20 songs met schitterende vertolkingen van ‘The Flyer’, Wind Him Up’ en ‘Mouse in a Maze’. Dat was écht wel even slikken voor velen, maar ik ben zeker dat iedereen het met me eens zal zijn als ik zeg dat, zowel fans als band, zich geen mooier en intenser afscheid konden wensen…

De verleiding, om SAGA, nogmaals te gaan uitwuiven op deze tour is dan enorm groot … en de kans is zeer reëel dat ik dat ook ga doen. Omdat ik weet dat het aan de herinnering aan vanavond niets zal wijzigen, maar vooral omdat SAGA er ongetwijfeld overal een briljant ‘Last Chapter’ zal van maken. Mijn warme oproep aan elke rechtgeaarde symfonische en progressieve rockfan is dan ook eenvoudig: laat de kans om afscheid te nemen van deze klasseband niet aan je voorbij gaan! SAGA verdient nu éénmaal een afscheid door de grote poort en jij krijgt er een onwaarschijnlijk mooi concert voor terug…een avond die zowel band als fans zullen blijven koesteren. Mooie deal niet ?

Mijn oprechte dank aan Francis en Spirit of 66 crew, het was mede dank zij jullie, een uitstekende sound en sfeer, opnieuw een waar genoegen om verslag te mogen uitbrengen voor Liveacts Belgium.

SAGA is:
Michael Sadler – vocals
Jim Crichton – bass, keyboards
Ian Crichton – lead guitar
Jim Gilmour – keyboards, clarinet, vocals
Mike Thorne – drums, vocals

Setlist:
Take a Chance
Will It Be You? (Chapter 4)
On The Loose
Give ‘Em the Money
Generation 13 (Theme #1)
The Learning Tree
Help Me Out
Time’s Up
Keep It Reel
What’s It Gonne Be?
Book of Lies
Careful Where You Step
Drum Solo
Someone Should
Humble Stance
Scratching the Surface
You’re Not Alone
Don’t Be Late (Chapter 2)

The Flyer
Wind Him Up
Mouse in a Maze


SAGA
Spirit of 66 – Verviers
21 april 2017
Tekst en Fotoalbum : Jo De Boeck

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s