Lokerse Feesten, dinsdag 04 augustus 2026
Red en Ross schitterende op die openingsdag, Pommelien kleurde dag twee, New Wave vierde hoogtij op dag drie, dag vier was voor de Murphy fans en ZAZ en Xavier Rudd pakten moeiteloos dag vijf in. Traditioneel is er daar aan de Grote Kaai in Lokeren ook een ‘De Leukste Middag’. Een schitterende activiteit, een gratis fuif voor personen met een beperking en hun begeleiders. Een namiddag vol muziek, leuke animatie en vooral blije gezichten.
Tekst en Fotoalbum: Philip Verhaege
Maar eerst mocht Ão als eerste hun instrumenten inpluggen in de vooravond. Een jeugdig en opwindend Belgisch collectief dat saudade en Portugese songs relateert. De fenomenale stem van frontvrouw Brenda Corijn accordeert vanuit haar Mozambikaanse Portugese roots. ‘Me Condena’ en ‘Orgulho’ als richel. Brenda is blij met een volgelopen Grote Kaai, en ze houdt er wel van om een act neer te zetten. Als een heuse beleving wurmt ze nummers als ‘Malandra’ en Mulher’ doorheen de setlist. Het theatrale eist een plek op met die sensuele dans in ‘Cada Vez’ en ‘More’. De zuidelijke gitaarriffs van Siebe Chau zijn een frisse adjunctie in Brenda’s zuiver stemtimbre. Met de nodige flair staat deze jonge dame op een podium. Corijn lijkt wat overdonderd door het enthousiasme, maar amuseert zich schijnbaar op een groot podium. Melancholische en trendy flamenco-tunes op een dinsdagavond…
Dressed Like Boys pakte vorige maand de KluB C van Werchter mateloos is. Ook in Lokeren duurde het niet lang of er was die grote muzikale impact. Genomineerd voor heel wat MIA’s, twee prijzen in de kast, het begin van iets moois. Singer-songwriter Jelle Denturck pauzeerde in 2024 zijn band DIRK om zich volledig te focussen op zijn nieuwe project Dressed Like Boys, waarin hij naar eigen zeggen ‘muzikale en persoonlijke vrijheid vind’. De pianoballade ‘Nando’ ook hier als leidraad voor zijn showcase.
Sunshine pop en indiepoprocker wordt verheerlijkt in songs als ‘Healing’ en ‘Our Part Of Town’, een lied waarin Jelle zijn klavier even laat voor wat het is. Voor de mid-tempo rocker maar o’zo breekbare ‘Lies’ schoudert hij maar al te graag die akoestische gitaar. Met ‘Jaouad’ werd het volume wat teruggedraaid, en knalde ook hier ‘Pinnacles’ als die hit door de woofer. Het strijdlied ‘Stonewall Riots Forever’ was dan weer een lofzang aan de rellen in Stonewall Inn in juni 1969 rond de wijk Greenwich Village in NY. Het symbolische begin van de Pride beweging in de VS en voor de rest van de wereld. Dressed Like Boys, een band met een boodschap….
Van een andere muzikale order was de Franse zangeres ZAZ. Isabelle Veronique Geffroy is een persoonlijkheid op zichzelf. Haar energie maakte een innerlijke muzikaliteit in je wakker. Het publiek kreeg al snel zin om te dansen met songs als ‘Que Vendrá’, het Parijselijke ‘Les Passants’ uit haar titelloze debuutalbum en waarin na het eerste refrein die magie je meeneemt naar een andere wereld, én ‘J’imagine Que Tu Sais’.
‘Mon Sourire’ klonk aardig jazzy en ook in nummers als het semi-akoestische ‘Si jamais j’oublie’ liet ZAZ horen hoe sentimenteel ze wel niet kan zijn. Bindteksten werden hier soms wel eens vertaald op het scherm, en ZAZ gaat wel vaker op stap met haar kleine pocket camcorder. De diffuse single ‘Mon Coeur Tu Es Fou’, gebaseerd op een gedicht van de Iraanse auteur Forough Farrrrokhzad, werd ingekleurd met die diepe baslijnen en fijn gesnaarde slidegitaar. Tijdens ‘Sains Et Saufs’ gaat ze op wandel doorheen het publiek, en was het populaire ‘Je Veux’ ook hier dé publiekslieveling. Haar fans pikte het refrein mateloos op, waardoor ZAZ ons aanmoedigde met…‘Plus fort! ZAZ en band, dat is Franse popmuziek met heel wat energie om die vindicerende droombeelden te doen herrijzen. Een toonbeeld van puur talent en die bijhorende muzikale chemie.
Xavier Rudd is misschienwelhet ultieme hippie-icoon van begin jaren 2000 en een van Australiërs meest geliefde artiesten. Twee jaar geleden was er de langspeler ‘Freedom Sessions’, een ingetogen en gecomprimeerd album dat de evolutie laat zien van zijn diversiteit, van zijn muziekstijl, en die is ingekleurd met elektronische klanken en is haast een minimalistische jamsessie. De langspeler was de opvolger van zijn tiende release ‘Jan Juc Moon’ uit 2022 , een krachtig werk dat een eerbetoon was aan de geboorteplaats van Rudd. Het begon met zijn baanbrekende album ‘To Let’ uit 2002 , en daar wist Xavier meteen heel wat fans te boeien met zijn buitengewone talent als multi-instrumentalist, gekaderd met zijn onwrikbare inzet voor enige humaniteit als milieuactivist. De meest sexy vegetariër als afsluiter, dat met ‘Part Of Life’ een nieuwe singel de wereld instuurde.
Haast spiritueel en jonglerend met instrumenten loodst hij ons makkelijk door zijn setlist. Gelijkgestemde vrienden en fans, veraf op een festival, maar o’ toch zo dichtbij. Een unieke ervaring, een intieme setting werd gecreëerd. Hij switch heel makkelijk van zijn gitaarsnaren, over drums en didgeridoo. ‘Stormy Boy’ klonk verdomd zo bluesy, net zoals het eigenzinnige en psychedelische ‘Let Me Be’ uit 2003 en die tweede langspeler ‘Solance’ ons meeneemt in zijn leefwereld. Dat alles divergeerde met heel wat reggae tunes én nummers als het voodoo en didgeridoo begeesterde ‘Magic’ en die zeldzame ballade ‘Bird Spirit’. Van het opwindende ’Come Let Go’, met zijn bluesharp en slidegitaar ging het haast naadloos naar zijn big hit ‘Follow The Sun’. Xavier Rudd spreekt over het belang van de liefde in ons leven, omdat het soms alles is wat we hebben en het enige dat de autoriteiten ons niet kunnen afnemen.. Xavier Rudd, een multi-talent dat alweer imponeert….
Met dank aan Lokerse Feesten en zijn talloze vrijwilligers
Tekst en Fotoalbum: Philip Verhaege
liveactsbelgium.com 