FESTIVAL REVIEW: ROCK ZOTTEGEM, VRIJDAG 10 JULI 2026

Rock Zottegem, vrijdag 10 juli 2026

Rock Zottegem heeft op zijn vrijdageditie alweer een sterke eerste concertdag beleefd. Het had een ware stunt geweest, maar helaas cancelde de Canadese rocklegende Neil Young zijn Europese tourneeluik. Gelukkig bleven ze in Zottegem niet bij de pakken zitten en werd met Snow Patrol een sterke headliner binnengehaald. Er hing al snel een warme en uitgelaten sfeer daar aan de Bevegemse Vijvers, en dit met een publiek dat tot het einde zichtbaar meeging in de covermuziek van Les Truttes.

Tekst en Fotoalbum: Philip Verhaege

---

Van in de late middag zat de sfeer goed met Rosie Stuart. Met het geweldige stembereik van Roosje Nilis zette de band meteen een stevig moment neer in de Zottegem. Gentenaars die een van de winnaars zijn van De Nieuwe Lichting, dé invloedrijke muziekwedstrijd georganiseerd door Studio Brussel. Rauwe songs staan centraal, én de  7” single ‘Cupid / Vegan’, uitgebracht op het label Labelman, werd gesmaakt. Energieke punk en gitaarsongs omarmen haar fanbase, vaak oldschool die ons in de richting van P.J. Harvey duwen. Denk maar aan ‘Carpe Diem’ met zijn beukende drum en baslijnen én dat fijnere gitaarwerk. Rosie Stuart past perfect binnen de visie van Rock Zottegem. Fris, jong en o’ zo talentvol.

Portland een volgend groot talent van eigen bodem. Ze wonnen De Nieuwe Lichting in 2018 en een jaar later kwamen ze op de proppen met het debuutalbum ‘Your Colours Will Stain’. De band is het creatieve geestesproduct van Jente Pironet. Hij die in 2015 heel wat songmateriaal bij elkaar had gepend zonder specifieke doeleinden. Songs werden opgefrist, wat herwerkt én Portland zag het levenslicht. Jente heeft net dat rauwe in zijn stem waar wij hier van houden. En dat zorgt voor enige antipode in de sound. Live klinkt de band gelukkig een pak ruwer dan op plaat. Portland opent vrijwel meteen strak met de single ‘Time Is Now’ uit 2025. Na wat technische problemen kwam er stillaan vaart in de set én bleek ‘Lucky Glover’ een vroeg hoogtepunt, een nummer dat werd ingekleurd met hemelse vocalen van Nina Kortekaas. ‘Deadline’ was dan weer die typerende Portland song. We fungeren hier blijkbaar als opwarmers voor het voetbal, zegt een laconieke Pironet en creëert een spanningsveld met de hit ‘Pouring Rain’. Knappe set….

The Scabs, dé godfathers van de Vlaamse rock-‘n-roll, vonden hun oorsprong in eind jaren ’70  toen vier punks deelnamen aan Humo‘s Rock Rally in Herselt. Anno 2026 zijn enkele nog zanger/gitarist Guy Swinnen en drummer Franky Saenen aan boord. Voor ons was het vooral uitkijken naar  Fabio Canini, de nieuwe gitarist die in de loodzware schoenen van Willy Willy moest stappen. Verder in het daglicht toetsenist Patrick Cuyvers, die met zijn Rhodes-orgel wel vaker de aandacht naar zich toe zal halen. Even verfrissende waren de achtergrondzangeressen  The Scabettes,  met Janne Blommaert en Reena Riot, dochter van de oorspronkelijk bassist Fons Sijmons . Stevig klonk ‘Why’ en ‘I Need You’ met zijn langgerekte outro. Heerlijk en nostalgisch zette Swinnen nummers als ‘Crystal Eyes’ en het meegekeilde ‘Don’t You Know’  in de stijgers. ‘Time’ kreeg dan weer een Emerson, Lake and Palmer synth. intro, en bij ‘Hard Times’ vroeg Swinnen wat vocale utiliteit. En de temperatuur steeg verder met een frisse versie van ‘Medicine Man’, ‘Keep On Driving’ én ‘Nothing On My Radio’, met dat knap gitaarduel tussen Swinnen en Canini. ‘Robbin’ The Liquor’ maakten de setlist compleet. Eens de jukebox in gang is geschoten is er geen houden meer aan. Hit na hit rammen The Scabs ons door het strot, en dit tot groot jolijt van heel wat dolgedraaide fans.

Sylvie Kreusch was pas 16-jarige, ergens in 2007, toen ze samen met enkele schoolvrienden een eerste muziekbandje Soldier’s Heart oprichtte De band won in 2013 zowaar de eerste editie van De Nieuwe Lichting van Studio Brussel. Drie jaar later verliet Sylvie de band en belandde bij Warhaus, de formatie van haar toenmalige vriend Maarten Devoldere. Maar het was haar droom om een solocarrière uit te bouwen. Langzaam en gestaag lukte ze in haar opzet. In 2021 was er de debuutplaat ‘Montbray’. Met haar sensuele stem neem Sylvie ons meteen bij het nekvel. Kreusch trakteert ons met flair op een showcase. Als een nimf beweegt ze theatraal over die bühne. Die zwoele blik, flirtend met de camera, het is een deel van haar showaspect. En ook muzikaal speelt ze met haar publiek. ‘Daddy’s Selling Wine in a Burning House’ en het zwoele ‘Shangri-La’, wat afstandelijk maar al even snel uitdagend en cordiaal. ‘Seedy Tricks’ werd ingekleurd met opwindende gitaartunes, net zoals die strakke percussie in ‘Haunting Melody’ voor een African popgetinte vibe zorgde. De radiohit ‘Walk Walk’, mysterie maakt plaats voor openheid. Sylvie Kreusch is stilaan een ‘femme fatale’ in de muziekscene…!

Koning voetbal regeerde even tijdens de showcase van dEUS, dé Antwerpse groep die werd opgericht in 1989. Ze ontwikkelden destijds een eigenzinnige liveshow met invloeden variërend van folk en punk tot jazz en progrock. Terwijl onze Duivels moedig streden voor een stek in die begeerde halve finale, deed Barman dat even met de klankman.

In 1994 was er het indrukwekkende debuutalbum ‘Worst Case Scenario’. Een historische langspeler dat bedolven werd met heel wat lovende kritieken. Na de singles ‘Suds and Soda’ en ‘Via’ ging het cresendo met de band, net zoals hier in Zottegem. Tom Barman heeft nog steeds dat charisma voor wat een frontman moet zijn. En zijn songmateriaal heeft de tand des tijds meer dan doorstaan. ‘Let’s Get Lost’, met die viool van Klaas Janszoons zorgde voor en goddelijke sfeer. ‘Hotellounge’ (Be the Death of Me) uitbundig waar het kon, ingetogen als het moest. ‘Little Arithmetics’ met die warme gitaarpartij werd een meezing stonde, net zoals een freaky ‘Fell Of The Floor’ ons haast in extase bracht. dEUS van ongeleid project tot een wereldvermaarde band.

De Noord-Ierse alternatieve rockband  Snow Patrol was de enige Internationale headliner op vrijdag. De band rond spilfiguur Gary Lightbody (zanger/gitarist), Scot Paul Wilson (bassist), Nathan Connolly (gitaar), Johnny McDaid (toetsenist) en drummer Jonny Quinn. Na een onderbreking van zes jaar, tussen enkele albums door, had het vijftal tijd nodig om zichzelf opnieuw te (her)ontdekken in een creatieve tijdsgeest. Het resultaat van deze welverdiende pauze was het zevende studioalbum ‘Wildness’ in 2018. Opgevolgd door ‘Reworker’ en de EP ‘The Fireside Sessions’, met The Saturday Songwriters. Sinds dit laatste album heeft de band zichzelf tot ‘Nostalgia Kings’ gekroond én dit voor een lading nieuw fans. De interactie van de band en het bewustzijn van het publiek is er al na de openingsakkoorden van ‘Take Back The City’ en ‘Chocolate’. Kon het nog Belgischer… De jukebox werd verder warm gehouden door ongepolijste popsongs als ‘Run’ én ‘Crack The Shutters’, met zijn simplistische meezing refrein.  ‘Open Your Eyes’ werd opgedragen aan Jurgen, net zoals de pianoballade ‘Make This Go On Forever’ een hemels mooi en emotionele occupatie was. En toen kwam ‘Shut Your Eyes’ door de woofer geknald. Samen met die heerlijke melodielijn creëerde Gary een groot meezingmoment op en rond die Bevegemse Vijvers. De intro alleen al bezorgt ons heel wat goosebumps., net zoals bij ‘Chasing Cars’. De heavy popsong ‘You’re All I Have’ zorgde dan voor een laatste reflectieve vibe. Snow Patrol, ‘Just Say Yes…!

Les Truttes was in Zottegem net een speelse meezingmarathon. Dit alles kaderde in hun 30Th Anniversary Tour.Wat in 1996 begon als een éénmalige grap, is zoveel jaren later uitgegroeid tot een waar fenomeen. In een wereld van ‘black and white’ brengen ze kleur met ‘Stars ’n’ Stripes’, een nieuwe show vol ‘heart and soul’, met een attitude vol rock-‘n-roll. Het publiek werd meegenomen in een reeks meezingers die zelfs de meest doorwinterde muziekfanaat luidkeels liet meebrullen.

Na 3 decennia is deze coverband dan ook uitgegroeid tot een vaste waarde binnen de muziekscene. Het sextet covert de ene grote klassieke song na de andere, en doen dit met heel wat overtuiging en energetische geestkracht. Van Abba tot (bijna) Zappa of beter gezegnd tot ZZ Top! Het muzikale totaalspektakel is met zijn creatieve muzikale mix groots en imposant opgevat. ‘Miss Kitty is the heart and the soul of the greatest show of the world’.

Het zit erop voor vandaag in Zottegem. Al hoeft niemand nu al naar de camping. In de Dance Stage kunnen doorgewinterde dans- en festivalgangers nog tot in de late uurtjes doorfeesten. Bedankt om erbij te zijn geweest!  Rock Zottegem blikt alvast tevreden terug op een eerste concert dag waarop alles samenviel. Een sterk Belgische- programma, een terrein dat leefde en een headline show die de dag groots maakte.

Met dank aan Rock Zottegem

Tekst en Fotoalbum: Philip Verhaege